Vanbrabant Leonard


Leonard Leopold Vanbrabant Weerstander

stolperstein naamsesteenweg 147 sint-truiden


Leonard Leopold Vanbrabant, gepensioneerd wachtmeester eerste klasse bij de Rijkswacht en drager van militaire onderscheidingen, trad ondanks zijn gevorderde leeftijd toe tot het verzet. Hij sloot zich aan bij de Nationale Koninklijke Beweging (N.K.B.) en bij A.S., gedreven door een diep plichtsgevoel en vaderlandsliefde.

Op 25 mei 1943 werd hij gearresteerd en gedeporteerd. Hij volgde dezelfde route als vele Vlaamse en Brusselse verzetsleden: via Breendonk verhuisde hij naar een keten van beruchte kampen: Essen, Esterwegen, Gross‑Strelitz, Laband, en uiteindelijk Gross‑Rosen.

De officiële overlijdensakte vermeldde buikloop, uitputting en hartproblemen, maar de feitelijke doodsoorzaken waren de extreme ontbering, mishandeling en dwangarbeid die in deze kampen structureel waren. Leonard Vanbrabant overleed op 8 december 1944.

Zijn echtgenote, Alexandrine Robijns, bleef alleen achter in hun woning aan de Naamsesteenweg 137 te Sint‑Truiden. Vanbrabant werd geboren op 3 november 1893 en stierf als martelaar voor zijn land.

Historische context van de kampen

Fort Breendonk (België)

Fort Breendonk fungeerde tijdens de Duitse bezetting als Nazi‑Auffanglager: een doorgangskamp voor politieke gevangenen, verzetsleden en Joden. Het kamp stond berucht om zijn systematische mishandeling, dwangarbeid, executies en extreem geweld. Ongeveer 3.600 mensen werden er opgesloten; meer dan 300 kwamen om in Breendonk zelf, terwijl meer dan 1.700 later stierven na deportatie naar grotere kampen in het oosten. [en.wikipedia.org], [breendonk.be]

Kamp Essen (Duitsland)

De deportatieroute via Essen maakte vaak deel uit van transporten vanuit Breendonk naar de Emsland‑kampen in Noord‑Duitsland. De Emslandlager huisvestten politieke gevangenen, dwangarbeiders en later ook “Nacht und Nebel”-gevangenen. Zij kenden zware mishandeling, slecht voedsel, onderdak in barakken en brute dwangarbeid in veengebieden en later in oorlogsindustrie. [tracesofwar.com], [historicalsites.se]

Kamp Esterwegen (Emsland)

Esterwegen was een van de eerste Duitse concentratiekampen (1933) en werd later een berucht straf- en dwangarbeidskamp. Het kamp stond bekend als de “hel aan de rand van het woud” vanwege de onmenselijke omstandigheden, waaronder veenontginning zonder beschermende kleding en systematische mishandeling. Vanaf 1943 werd een groot deel ingericht als Nacht‑und‑Nebel‑kamp voor verzetslieden uit West‑Europa. [gedenkstae...erwegen.de], [nl.wikipedia.org]

Gross‑Strelitz / Strzelce Opolskie

Gross‑Strelitz was een strafgevangenis en dwangarbeidskamp en maakte deel uit van het netwerk van Organisation Schmelt, waar voornamelijk Joodse en verzetsgevangenen werden ingezet in uitputtende werkomstandigheden (12‑uur shiften, dwangarbeid in werkplaatsen en fabrieken). [pl.wikipedia.org]

Laband (onderdeel van Stalag VIII‑B / 344)

Laband was een bijkamp van Stalag VIII‑B en fungeerde als Arbeitskommando waar krijgsgevangenen in zware arbeid werden ingezet (mijnen, fabrieken en industriële opdrachten). De omstandigheden waren hard, de voedselrantsoenen beperkt en medische zorg vrijwel onbestaand. [en.wikipedia.org], [wartimemem...roject.com]

Gross‑Rosen (Silezië)

Gross‑Rosen was een van de meest dodelijke concentratiekampen van het Derde Rijk. Het begon als een subkamp van Sachsenhausen maar groeide naar meer dan 100 subkampen en 125.000 gevangenen. Het kamp stond berucht om de granietgroeve, waar gevangenen tijdens 12‑uur durende shiften vaak de dood in werden gedreven door uitputting, mishandeling en honger. Ongeveer 40.000 mensen kwamen om. [en.wikipedia.org], [en.gross-rosen.eu]


Historische context van de verzetsorganisaties

Nationale Koninklijke Beweging (N.K.B.)

De N.K.B. was een Belgische verzetsorganisatie, opgericht in 1940 door jongeren uit de regio Aarschot-Leuven. De beweging was koningsgezind, nationalistisch en uitgesproken anti‑Duits, en evolueerde van een politicogerichte groep naar een actieve verzetsorganisatie. Ze hield zich bezig met:

Bij de bevrijding van Antwerpen speelde ze een cruciale rol in het veiligstellen van de haveninstallaties. [nl.wikipedia.org], [belgiumwwii.be]

A.S. (Algemene Staatsveiligheid? – Inlichtingen‑ en Actiedienst)

A.S. verwijst in verzetscontext doorgaans naar structuren gelinkt aan inlichtingen‑ en actiediensten die door de Belgische Veiligheid van de Staat werden gecoördineerd. Deze omvatten clandestiene netwerken voor:

Deze netwerken waren complementair aan groepen zoals N.K.B. en het Geheim Leger. [data.arch.be], [cegesoma.be]


ONTDEKKING VAN DE DAG

Coenegrachts, Herman, aalmoezenier

Millen 28.10.1823  - Morelia (Mex.) 06.11.1865  

Molenaarszoon Wintershoven. Priester 1851, jongere broer van pastoor Hendrik Coenegrachts van Wilderen-Duras. Kapelaan hoofdkerk en eerste rector van Sint-Marten 1855, woonde op het huidige Sint-Maartenplein  tegen het vroegere kerkhof. Leraar middelbare school. Geesteszorg voor soldaten van nabijgelegen kazerne. 

Werd na tussenkomst van Mgr. De Ram, rector Leuven, aalmoezenier van Belgisch expeditiekorps als steun voor Maximiliaan, keizer van Mexico en schoonzoon van Leopold I in 1864. Scheepsreis met ‘Tampico’ van Saint-Nazaire naar Vera Cruz jaarwisseling 1864-1865 met het derde detachement. Nederlaag in Tacambaro 1865. 

Richtte met enkele geneesheren militair hospitaal op in Morelia. Bij tyfusepidemie zelf bezweken in huis van notabele. Wegens verdiensten uitzonderlijk begraven in koor van Sint-Antoniuskapel nabij OLV-kerk van Morelia. Kelk geschonken door parochianen van Sint-Marten in 1864 werd in 1866 terugbezorgd aan de Sint-Maartenkerk  ST


Morelia (Mex.), kathedraal


Info: Danny Gennez, Jan Vanaudenaerde, Albert Daerden en Ludo Melard.
Lit.: G.A. ADRIAENS, Biographie de M. Herman Coenegrachts, aumônier des Belges au Mexique, Brussel: de Cock, 1870, uit: LOISEAU; J. MUYLDERMANS, Een Limburgsch legeraalmoezenier, Herman Coenegrachts, in Limburg, 9, 1927-1928, p. 27-31; Albert DUCHESNE, L’expédition des volontaires belges au Mexique 1864-1867, (Bijdragen Centrum voor Militaire Geschiedenis, 3), Brussel, 1967-1968, p. 53, 209, 220, 225 en 434; Achille THIJS, Historie rond een oude kelk uit de St.-Maartenkerk te St.-Truiden, in HBVL, 19/20.08.1972; Monique LEFEBVRE, Het Belgische Vrijwilligerskorps in Mexico 1864-1867, in Tijdschrift van het Museum van het kamp van Beverlo, 31, april-mei-juni 2003, p. 12-16; BEKTRUI, 1, 2004, p. 1; Jos VERHEYDEN, Aalmoezenier Herman Coenegrachts. Een bekende Truienaar, in BINK, 8, 3de kwartaal 2005, p. 14-16; Laurent COENEGRACHTS en Ludo MELARD, E.H. Coenegrachts, priester van het bisdom Luik, legeraamoezenier (1823-1865), in GOGRI-tijdschrift, jg. 9, extra nr., november 2012, p. 17-20.