Guilaume Jenne Weerstander

Guillaume Eugeen Jenne (1908–1945) Weerstander



Stolperstein Slachthuistraat 11 Sin-Truiden

Guillaume Eugeen Jenne werd op 20 juni 1908 geboren in Sint‑Truiden. Hij was gehuwd met Maria Nicolay en woonde met haar en hun zoontje Roland in de Slachthuisstraat 11. Als beroepsmilitair bij het 18de Artillerieregiment nam hij deel aan de veldtocht van mei 1940. Na zijn terugkeer sloot hij zich onmiddellijk aan bij het verzet, onder meer via de N.K.B. en de A.S., tot hij op 25 mei 1943 werd gearresteerd.

Na zijn arrestatie werd hij naar Fort Breendonk overgebracht, een door de SS bestuurd Auffanglager, berucht om systematische mishandeling, dwangarbeid, foltering en executies. Breendonk was tijdens de Duitse bezetting een van de zwaarste kampen in België: in totaal zaten er 3.590 gevangenen opgesloten, van wie minstens 303 in het kamp zelf omkwamen, en nog eens 1.741 in andere kampen waarheen zij later werden gedeporteerd. [en.wikipedia.org]

Daarna volgden transporten naar o.a. Essen, Esterwegen, Börgermoor, Gross‑Strelitz en Laband, kampen die deel uitmaakten van het bredere netwerk van dwangarbeids- en strafkampen. Kampen zoals Esterwegen waren vroege concentratiekampen in het Emslandgebied, opgericht in 1933, waar politieke gevangenen onder extreem zware omstandigheden dwangarbeid verrichtten in moerassen en ontginningsgebieden; mishandeling en ondervoeding waren wijdverspreid. [gedenkstae...erwegen.de], [encycloped....ushmm.org]

De omstandigheden in deze kampen waren onmenselijk. Dwangarbeid tot 10–12 uur per dag, fysieke foltering en minimale rantsoenen waren er standaard. Gevangenen werden vaak naar nieuwe locaties overgebracht wanneer kampen overvol raakten, zoals bij de verplaatsing van ‘Nacht-und-Nebel’-gevangenen vanuit Esterwegen naar andere strafkampen. [gedenkstae...erwegen.de]

Na de bevrijding van deze kampzones door de geallieerden werd Jenne uiteindelijk naar Thionville overgebracht, maar hij was lichamelijk volledig uitgeput. De streek rond Thionville werd in september 1944 bevrijd door onderdelen van de Amerikaanse 90ste Infanteriedivisie en bleef nadien een belangrijk medisch opvangpunt voor slachtoffers van de gevechten en bevrijde gevangenen. [wikithionville.fr]

Omdat zijn gezondheid zwaar was aangetast door jarenlange ontbering kon hij niet verder reizen. In een lokaal ziekenhuis, verzorgd door geestelijken van de parochie, overleed hij op 15 mei 1945, rond vier uur in de namiddag — nog geen week na de officiële Duitse capitulatie in Europa (8 mei 1945).

Zijn leven is een getuigenis van de moed van duizenden verzetsleden en politieke gevangenen die door het naziregime werden vervolgd. Zijn dood, in de schaduw van de bevrijding, herinnert ons aan de lange nasleep van geweld die zelfs na het beëindigen van de oorlog duizenden levens bleef opeisen.


Voetnoten

  1. Over de geschiedenis en functie van Fort Breendonk als Auffanglager, inclusief cijfers over gevangenen en doden: Wikipedia-artikel Fort Breendonk. [en.wikipedia.org]
  2. Over de Emslandkampen (Esterwegen, Börgermoor e.a.) als vroege concentratie- en strafkampen: Gedenkstätte Esterwegen (historische documentatie). [gedenkstae...erwegen.de]
  3. Over de positie van Esterwegen binnen het vroegnazistische kampensysteem: Esterwegen Concentration Camp — Holocaust Encyclopedia. [encycloped....ushmm.org]
  4. Over de bevrijding van Thionville en militair-medische context in 1944–45: Wikithionville – Libération de Thionville. [wikithionville.fr]

ONTDEKKING VAN DE DAG

De Alvermannekes

De Alvermannekes

Te Engelmanshoven  heeft mijn mam de pijp gezien waar de alvermannekens uitkwamen. Die hadden in de grond kasten en tafels van aarde. En als ge moest wassen of bakken, dan moest ge maar een goeie koek gereed leggen en zeggen:

'Ik wou dat de alvermannekens kwamen bakken',

dan kwamen ze uw werk doen. '

Ik heb eens horen vertellen van een vrouw die zonder 'maagd' zat en die wenste dat de alvermannekens kwamen.

'Ik zal een teil rijstpap voor hen maken' zei ze.


Maar toen kwamen ze daar altijd en ze waren daar zo thuis dat ze in de keuken kwamen. En toen daar een nieuwe 'maagd' was, vielen ze die altijd lastig en die was kwaad. Toen zei de vrouw dat tegen een overste van de alvermannekens.

'Weet ge wat ge doet, zei die, het is een 'mottig' middel, als ze nog eens komen, dan geeft ge haar een snee brood en dan moet ze gaan zitten en kuimen of ze moet pissen en kakken.'

Met acht man kwamen ze binnen en toen deed die dat en toen ze dat zagen, riepen ze allemaal gelijk:

'Haaaa, foei, eten, bijten, schijten, zijken gelijk, haaaa, foei!' 

en toen liepen ze weg, terwijl ze hun neus toehielden en ze zijn niet meer teruggekomen.

Opgetekend door F. Beckers in 1948

 Bron: volksverhalenbank.be