Beckers Lucien Weerstander

Lucien Ferdinand A. M. Beckers (1920–vermist sinds 1945) Weerstander


Stolperstein Tiensestraat 5 Sint-Truiden


Lucien Ferdinand Beckers werd op 14 december 1920 in Sint‑Truiden geboren. Hij werkte als telegrafist en woonde bij zijn ouders in de Tiensechtraat 5. Geïnspireerd door zijn vader — een veteraan uit de Eerste Wereldoorlog — was Lucien sterk patriottisch en behoorde hij tot de vroegste leden van het verzet in Sint‑Truiden. Hij werd gearresteerd op 25 mei 1943.

Hij werd opgesloten in Fort Breendonk, een kamp dat tijdens de bezetting berucht stond om brutale dwangarbeid, folteringen, vernederingen en executies. Daarna volgden deportaties langs meerdere kampen, waaronder Esterwegen, Gross‑Strelitz, Laband en uiteindelijk Blechhammer, waar gevangenen vaak onder extreme ontberingen werkten in industriecomplexen die tot de zwaarste binnen het kampensysteem behoorden.

Vanaf zijn overbrenging naar Blechhammer ontbreekt elk spoor. Kameraden uit het verzet verloren hem uit het oog en na de oorlog bleef hij officieel vermist. Ondanks geruchten is nooit betrouwbare informatie over zijn lot boven water gekomen.

Zijn naam leeft voort als die van een jonge verzetsman, verdwenen in de duisternis van het naziterreurapparaat, maar blijvend herdacht als held en martelaar.


  1. Fort Breendonk: historiek, sterftecijfers en kampregime. [en.wikipedia.org]
  2. Esterwegen & Emslandkampen: oprichting, kampregime en dwangarbeid. [gedenkstae...erwegen.de], [encycloped....ushmm.org]

ONTDEKKING VAN DE DAG

De trap des aanstoots

De Luikse architect Etienne Fayn slaagde erin om een mooi stadhuis in Luikse classicisme te ontwerpen rond de oude halle en de belforttoren. De stadsmagistraat betrok zijn nieuwe symmetrische bouw in juli 1759 onder begeleiding van drie kanonsalvo's. De interieurafwerking, vooral door de modieuze Luikse vakmensen, moest toen nog beginnen.
Maar... die saaie horizontale kroonlijst wou de stad als bouwheer toch verbeteren. Kijkend naar Brabant en Antwerpen liet ze in 1766 zwierige frontons met klokgevel, curven en tegencurven plaatsen aan de hoofdgevel. Pater minderbroeder Johannes Bolgrez bracht een plan mee uit Antwerpen. Ook kwam er een dubbele puitrap naar de verdieping, om de begane grond te kunnen verhuren. Enkele jaren later verdween deze blijkbaar té bombastische ingreep terug. 

Eigentijds kroniekschrijver Debruyn is genadeloos voor zoveel pretentie en tekent - met veel lekenfantasie - dit on-Luikse gedrocht. Hij schrijft ook hoe men half juni 1766 bouwt aan "eene nieuwe blauw steene balcon, ende het frontispicium wierd verciert met nieuwe crollen, oock met eenen nieuwen noijt in dese landen geinventeerde blauw steenen trap dienende tot spot der borgers ende vreemdelingen hier passerende om het onnodigh ende verquist geldt". 

Van deze verbeteringsoperatie getuigt nog een jaartalsteen met stadswapen boven het balkon. 






Lees: Christine VANTHILLO, Het stadhuis van Sint-Truiden, van binnen uit bekeken, in Sint-Truiden in de 18de eeuw, tentoonstellingscataloog, Sint-Truiden: Sint-Truiden 1300 vzw., 1993, p. 109-117; Fernand DUCHATEAU, Het boek van Debruyn. Een kroniek van de achttiende eeuw in Sint-Truiden, in idem, p. 168 en 209-267 en Sint-Truiden 1693-1793, in idem, p. 7-26; Het stadhuis van Sint-Truiden. Hart van de democratie, Sint-Truiden: stadsbestuur, 2018, p. 131-133.

 

Lees meer