
Antoine Louis Henri Delwiche werd geboren op 15 januari 1919 in Sint‑Truiden. Hij was beroepsmilitair, oud‑strijder van 1940 en actief binnen een verzetsgroep. Binnen die groep werd hij beschouwd als een gedreven en plichtsbewuste leider.
Op 25 mei 1943 werd hij opgepakt en gedeporteerd naar Fort Breendonk, een kamp dat tijdens de Duitse bezetting berucht stond om foltering, mishandeling, vernederingen en dodelijke dwangarbeid. Van daaruit volgden deportaties naar Esterwegen, Borgermoor, Gross‑Strelitz en uiteindelijk verdere scheiding van zijn kameraden. Vanaf dat moment ontbreekt elk verifieerbaar spoor.
Latere berichten spraken van ziekte, maar de omstandigheden van zijn verdwijning zijn nooit opgehelderd. De opeenvolging van foltering, uitputting, honger en ontbering die zoveel gedeporteerden trof, maakt het waarschijnlijk dat hij onder deze omstandigheden is omgekomen, zonder dat zijn lot ooit officieel werd vastgesteld.
Antoine Delwiche blijft herdacht als een verzetsman die het uiterste opofferde, en als een van de velen die in de nazi‑kampen verdwenen zonder terug te keren.
Velm 14.06.1872 Nieuw Antwerpen (Congo) 04.02.1902.
Zoon van landbouwer Pierre Joseph en Antonia Sacré. Broer o.a. van Arthur en van missionaris Theophile.
Klein Seminarie. Scheutist 1891 en priester 1896. Missiepost Moanda bij Banana 1896. Parochie Boma 1899. Korte tijd terug in België 1900. Directeur schoolkolonie Nieuw Antwerpen of Bangala in Evenaarsgebied 1901.