
Antoine Louis Henri Delwiche werd geboren op 15 januari 1919 in Sint‑Truiden. Hij was beroepsmilitair, oud‑strijder van 1940 en actief binnen een verzetsgroep. Binnen die groep werd hij beschouwd als een gedreven en plichtsbewuste leider.
Op 25 mei 1943 werd hij opgepakt en gedeporteerd naar Fort Breendonk, een kamp dat tijdens de Duitse bezetting berucht stond om foltering, mishandeling, vernederingen en dodelijke dwangarbeid. Van daaruit volgden deportaties naar Esterwegen, Borgermoor, Gross‑Strelitz en uiteindelijk verdere scheiding van zijn kameraden. Vanaf dat moment ontbreekt elk verifieerbaar spoor.
Latere berichten spraken van ziekte, maar de omstandigheden van zijn verdwijning zijn nooit opgehelderd. De opeenvolging van foltering, uitputting, honger en ontbering die zoveel gedeporteerden trof, maakt het waarschijnlijk dat hij onder deze omstandigheden is omgekomen, zonder dat zijn lot ooit officieel werd vastgesteld.
Antoine Delwiche blijft herdacht als een verzetsman die het uiterste opofferde, en als een van de velen die in de nazi‑kampen verdwenen zonder terug te keren.
Sint-Truiden 11.05.1145
Jong ingetreden als monnik. Cellarius en cantor 1108, proost 1112. Ondanks protest van graaf van Duras tot abt gewijd in Fosse 1138. Restaureerde verder de abdij na Rodulfus o.a. slaapzaal, kapittelzaal en infirmerie. Was in conflict met Arnold van Diest en maakte bezetting mee door Godfried van Brabant in 1140 en 1142. Ontving talrijke schenkingen van lokale burgerij, maar onderging brouwersopstand in 1143-1144. Liet goed in Hakendover na. Begraven in midden abdijkerk 1145.