Het is het jaar 1806. In het kasteel van de familie Menten de Horne in Melveren gaat Jean-Arnold Barett (1770-1835), de groot-vicaris van het bisdom Luik, op onderzoek. Hij kijkt na of de menselijke resten die hier ruim een decennium eerder veilig werden opgeborgen werkelijk die van Sint-Trudo en Sint-Eucherius zijn. Het blijkt effectief om de authentieke relieken te gaan. Op 29 september 1806 begeleidt een feestelijke processie de reliekschrijnen terug naar de stad. Gezien de deplorabele toestand van de abdijgebouwen, kregen zij evenwel een nieuw onderkomen in de Onze-Lieve-Vrouwekerk. De bisschop van Luik, Jean-Evangéliste Zaepfell (1735-1808), is persoonlijk aanwezig om samen met de stad de terugkeer te vieren.
De herontdekking van de relieken was niet onbeduidend, evenals de groots opgezette processie naar de stad. Dit was namelijk een herhaling van een gelijkaardige evenement uit de twaalfde eeuw, toen abt Wiric (+1180) dezelfde relieken had weten terug te vinden in een grafkelder en ze in een feestelijke optocht had overgebracht naar de abdijkerk. Aansluiting met het verleden was dus verzekerd.
Deze terugkeer van Sint-Trudo en Sint-Eucherius naar de stad luidde het begin in van een nieuw religieus verbond. De onstuimige periode van de Franse Revolutie met haar radicale afschaffing van alle religieuze instellingen en gebruiken was weliswaar voorbij, maar dat betekende niet dat de stad van alle kommer en kwel verlost was. De Sint-Trudoabdij was altijd de drijvende kracht geweest achter de reliekenverering, maar lag in puin. Bovendien brachten armoede en werkloosheid andere prioriteiten met zich mee in Sint-Truiden.
Bilzen 26.05.1913 Sint-Truiden 22.11.1986 Barbara Dreezen
Zoon van sloten- kachel- en fietsenmaker Louis en Agnes Beurts in Bilzen.
Louis werd zilverlasser voor mijnen Genk 1927. Fred eerst helper in garage. Boven- en ondergronds mijnwerker-magazijnier 1927-1936 in Winterslag en Waterschei. KAJ-lid op vraag van pater Anicetus Cools en Gerard Bijnens. Provinciaal voorzitter 1933 en vrijgesteld propagandist 1936 op aandringen Mgr. Broeckx. Activist staking 1936. ACW-propagandist Sint-Truiden 1938.
Beïnvloed door prof Karel Pinxten als vrije leerling Handelsschool Genk. Opgevorderd in dienst behoeftigensteun Sint-Truiden. Medestichter Katholieke Werkliedenbonden Limburg 1942. Sinds huwelijk in Sint-Truiden. Provinciaal secretaris ACV-Limburg 1945 en voorzitter ACW Limburg 1965-1978.

Volksvertegenwoordiger 1946-1978 en gemeenteraadslid Sint-Truiden 1947-1965. CVP-voorzitter Vlaamse vleugel 1959-1961. Minister van verkeerswezen 1961, volksgezondheid 1965 en opnieuw verkeer 1966-1972. Opening circuit Zolder 1963. Metro Brussel 1969. Invoering rijbewijs, verkeersonderricht, voorrang van rechts, oranje tussenlicht, pechdriehoek en voorrang voetganger op zebrapad. Oprichting Hoge Raad Verkeersveiligheid. Staking Sabenapiloten 1970. IJverde voor zelfstandig Bisdom Hasselt en Limburgs Universitair Centrum. Rellen sluiting mijn Zwartberg 1966. Europees politicus in de EGKS 1952, lid Europese Assemblee 1957 en voorzitter EVP-fractie 1975. Voorzitter Commissie Sociale Zaken en Arbeid Europees Parlement. Voorzitter Caritas Catholica bisdom Hasselt. Op rust 1978, nationaal voorzitter Katholieke bonden der gepensioneerden 1984. Vader van Hilde Houben-Bertrand (°1940), gouverneur van Limburg 1995–2005. Medestichter Limburgse Economische Raad en voorzitter Streekontwikkeling Zuid-Limburg vzw. IJverde als minister voor nieuw slachthuis en zwembad, overwelving Cicindria en aanleg sportpleinen. Voorzitter Fonds voor de Belgische Scheepvaart en Unie der Europese Federalisten 1978. Gouden penning Europese verdienste 1980 als voorzitter Europese Unie van Christen-Democratische Werknemers. Diverse artikels in De Stem van het Volk. Visser en jager. Pleinnaam naast kerk Bevingen 1988.
Archief in KADOC.