Kapel van OLV met de open hand en trudo

kapel OLV met de open hand


Onderschrift bij deze foto

Een Baken van Hoop in de Binnenstad

In het voorjaar van 2020 — midden in de eerste coronagolf — ontstond in het centrum van Sint-Truiden een bijzondere behoefte. Terwijl grote kerken hun deuren moesten sluiten en de stad stilviel, zocht de parochiegemeenschap naar een manier om mensen tóch een plek van troost en bezinning te bieden.


Het resultaat werd de Kapel van Onze-Lieve-Vrouw met de Open Hand en Sint-Trudo, ingericht als een intieme, altijd toegankelijke stilteruimte.




Symboliek van Gastvrijheid

De kapel combineert twee krachtige symbolen voor de streek:


Rustpunt in de Plankstraat

De kapel ligt aan de Plankstraat, vlak bij de Grote Markt en de Onze-Lieve-Vrouwekerk. Bezoekers kunnen er een kaarsje branden, even pauzeren tijdens het winkelen of hun gedachten achterlaten in het intentieboek.


Wat begon als een noodgreep in crisistijd, is uitgegroeid tot een vaste, rustgevende waarde in het Truidense stadsbeeld.

ONTDEKKING VAN DE DAG

De trap des aanstoots

De Luikse architect Etienne Fayn slaagde erin om een mooi stadhuis in Luikse classicisme te ontwerpen rond de oude halle en de belforttoren. De stadsmagistraat betrok zijn nieuwe symmetrische bouw in juli 1759 onder begeleiding van drie kanonsalvo's. De interieurafwerking, vooral door de modieuze Luikse vakmensen, moest toen nog beginnen.
Maar... die saaie horizontale kroonlijst wou de stad als bouwheer toch verbeteren. Kijkend naar Brabant en Antwerpen liet ze in 1766 zwierige frontons met klokgevel, curven en tegencurven plaatsen aan de hoofdgevel. Pater minderbroeder Johannes Bolgrez bracht een plan mee uit Antwerpen. Ook kwam er een dubbele puitrap naar de verdieping, om de begane grond te kunnen verhuren. Enkele jaren later verdween deze blijkbaar té bombastische ingreep terug. 

Eigentijds kroniekschrijver Debruyn is genadeloos voor zoveel pretentie en tekent - met veel lekenfantasie - dit on-Luikse gedrocht. Hij schrijft ook hoe men half juni 1766 bouwt aan "eene nieuwe blauw steene balcon, ende het frontispicium wierd verciert met nieuwe crollen, oock met eenen nieuwen noijt in dese landen geinventeerde blauw steenen trap dienende tot spot der borgers ende vreemdelingen hier passerende om het onnodigh ende verquist geldt". 

Van deze verbeteringsoperatie getuigt nog een jaartalsteen met stadswapen boven het balkon. 






Lees: Christine VANTHILLO, Het stadhuis van Sint-Truiden, van binnen uit bekeken, in Sint-Truiden in de 18de eeuw, tentoonstellingscataloog, Sint-Truiden: Sint-Truiden 1300 vzw., 1993, p. 109-117; Fernand DUCHATEAU, Het boek van Debruyn. Een kroniek van de achttiende eeuw in Sint-Truiden, in idem, p. 168 en 209-267 en Sint-Truiden 1693-1793, in idem, p. 7-26; Het stadhuis van Sint-Truiden. Hart van de democratie, Sint-Truiden: stadsbestuur, 2018, p. 131-133.