Het witte zuilkapelletje (of pijlerkapel) tegenover Terbiest 212 is inderdaad een heel specifiek en lokaal stukje klein religieus erfgoed.

Vlakbij de drukke, moderne infrastructuur van de N718 (de verbindingsweg tussen de N80 en de Hasseltsesteenweg) staat ter hoogte van Terbiest 212 een bescheiden, witgeschilderd zuilkapelletje. Voor de argeloze passant die de weg volgd, valt het bouwwerkje misschien nauwelijks op, maar landschappelijk en historisch gezien is het een ankerpunt in het oude Haspengouwse wegennet.
In tegenstelling tot een betreedbare veldkapel (zoals een zaalkerkje) of een boomkapelletje dat aan een stam hangt, spreken we hier over een massieve pijlerkapel (soms ook stakapel genoemd).
Architectuur:
Functie: Dit soort kapellen werd opgetrokken als devotiepunt voor voorbijgangers, maar had vaak ook een praktische functie.
Om het kapelletje te begrijpen, moet men de hedendaagse weginfrastructuur even wegdenken.
Waar de Sint-Joriskapel diende voor de heer van Terbiest en de kasteelbewoners, was dit witte zuilkapelletje het spirituele rustpunt voor de gewone landbouwer, de pachter of de reiziger te voet.
Wat dit kapelletje vandaag zo intrigerend maakt, is het extreme ruimtelijke contrast. Aan de ene kant representeert het de trage, landelijke geschiedenis van de heerlijkheid Terbiest.

Het station van Sint-Truiden, vermoedelijk op 11 augustus 1915. Een jaar na de veldslagen in Orsmaal-Gussenhoven en Halen zakt generaal Moritz von Bissing af naar het voormalige slagveld. Hij deelt er enkele IJzeren Kruisen (de hoogste Duitse onderscheiding) uit aan moedige soldaten.
Von Bissing, zelf een voormalige cavalerieofficier, was sinds december 1914 in functie als gouverneur-generaal december 1914 in functie als gouverneur-generaal van het bezette België. In die hoedanigheid is hij de hoogste Duitse militair van het land en heeft Von Bissing een nagenoeg onbeperkte macht. Von Bissing streeft naar een volledige naoorlogse aanhechting van ons land bij het Duitse rijk, maar hij sterft nog tijdens de oorlog, op 18 april 1917. Hij is dan 73.
De Duitsers waren trouwens gek op de grandeur van dergelijke ceremonies. Op de voorgrond staat een muziekkapel met pinhelmen, klaar om een eresaluut te spelen. Uit verslagen uit de oorlogsjaren weten we dat diezelfde muziekkapel elke week het beste van zichzelf gaf op de kiosk in Sint-Truiden.