Gonnissen, Louis Cornelis Valentinus, leraar

Dilsen 08.05.1926   Sint-Truiden 22.09.2007  Josée Van Baelen 

Zoon van vee- en paardenhandelaar. Vader van filosofieprof en ethicus Rik (1957-2000) en van kunstenaar Willo (°1959). Peter van kunstenaar Koen Vanmechelen 

Colleges Maasmechelen en Tongeren. Gouwleider KSA. Seminarist Sint-Truiden en Luik. College Neerpelt. Regent letterkunde en Frans Sint-Thomas Brussel 1952. Eerste leken-leraar Klein Seminarie. Diverse vakken o.a. lichamelijke opvoeding. Leraar  Aangenomen College en Heilig Grafinstituut ST . Naar Sint-Truiden 1956. Woning Terbiest, architect Nivelle. Leraar aardrijkskunde en biologie, op rust 1986.

Recensent  voor Boekengids. Auteur  populaire boeken, dichtbundels en dagbladrubrieken over dieren en vogels. O.a. in Vogelwereld, in HVBL 1968-1987 rubrieken Zoo in huis, Mensen en vogels, Natuur rondom, Het leven is… wonderbaar en seniorenmagazine Onze Tijd. Bijdragen in Floreat, De Wielewaal, rubriek Junior van magazine Family 1980-1981, Schoolnieuws van college Sint-Truiden. Kerk & Leven Schurhoven en Kultureel tijdschrift Dilsen. Bestuurslid De Nachtegaal Sint-Truiden. Voorzitter COM, confédération ornithologique mondiale of wereldfederatie voor vogelstudie 2000. Voordrachtgever. Vaste gast BRT Radio 2 ‘Te bed of niet te bed’ en VTM-programma ‘Zondag Josdag’. Bestuurslid en auteur geschied- en heemkundige kring Dilsen 1990. Bijdragen o.a. over Kelten in Heemkunde Limburg 2002.

Publ.: Geschiedenis van de Vogelkundige Kring “De Nachtegaal” Sint-Truiden 1951-1975, z.p.: Renova, 1965 en 1975; Takje groen, vinkje vuur, Zutendaal: De Rijcke-Pauli, 1970, illustraties Georges Francis; Leven met vogels, Zonhoven: Brem, 1970; Verhaal van dag en nacht, kortverhaal, in HBVL, 02 en 03.03.1974; met G. MORNIE, Europese vogels. In een oogopslag, Kapellen-Bussum: De Nederlandsche Boekhandel/Moussault, 1983; Beesten te bed, Brussel: BRT Pers en Publikaties, 1985; Twaalf maanden. Elke maand is anders, Doornik: Casterman, 1987; Mensen en vogels. Europese vogels en aanverwante. Evolutie-gedrag-kweek-kleur, Zonhoven: Boek, 1989; 10.000 jaar huisdieren, Leuven: Davidsfonds, 1995.
Info: Guido Pulinx.
Lit.: Piet COSEMANS, in Schakels, 4, 1986-1987, nr. 1, p. 7-10; Herman VAN VINCKENROYE, Louis Gon(n)issen, 40 jaar verliefde vogelman, die zijn cursus kende, (Eergisteren), in Schakels, 9, 1991-1992, nr. 3, p. 10-12; Jan GERITS, Ter nagedachtenis van Louis Gonnissen (1926-2007), in Heemkunde Limburg, maart 2008, p. 18-20.
ONTDEKKING VAN DE DAG

De Melsterbeek vloeit richting Schelde

In het bekken van de Melsterbeek volgen de beken eerst zuid-noord het dalend reliëf van ca. 100 naar 35 meter boven zeespiegel. Net noordelijk van het stadscentrum van Sint-Truiden buigt de Melsterbeek zelf naar het noordwesten en ontvangt de Cicindria in Melveren en de Molenbeek in Runkelen. Ze loopt dan een tijdje zij-aan-zij met de Gete en vloeit samen bij Donk. Via Demer, Dijle en Rupel gaat het richting Schelde. 

De (herlegde) Melsterbeek bij Ordingen


De naam ‘Melster’ komt waarschijnlijk van het woord malter of mout, maar in de lokale volksmond is het gewoon ‘molenbeek’ als grootste waterloop. Ze ontspringt in Heiselt bij Jeuk, vlakbij de taalgrens. Ze is 33 kilometer lang. Waterlopen schuren beekvalleien uit en de kleilagen onder de ijstijdleem in Vochtig Haspengouw doen talrijke bronnetjes dagzomen. Langs de oevers van de Melsterbeek groeide een ketting van dorpen met omgrachte kastelen en zelfs abdijen in Nonnemielen en Terbeek. Haar stroomkracht deed graanwatermolens draaien. In Sint-Truiden zijn dat de dorpen Aalst, Brustem, Ordingen, Zepperen, Melveren, Metsteren en Runkelen.

Modern bekenbeheer bij Ordingen door Land&Water

De beken kennen in deze streek een vrij hoog verval met piekdebieten. Voor de waterbeheersing waren wachtbekkens nodig, o.m. voor de Melsterbeek in Aalst, Ordingen en Bernissem. De natte gronden in de beekvalleien waren in de 19de-20ste eeuw met waterzuchtige Canadapopulieren beplant, nuttig voor klompen, minder duurzaam timmerwerk en kisthout. 

Wachtbekken 'De Wiel' in Aalst-bij-Sint-Truiden


Tussen Sint-Truiden en Zepperen werd in 1879 een stevige bakstenen brug geslagen. Enkel de sluitsteen bleef bewaard 'COART B(ourgemestre) ZEPPEREN 1876'


Een vistelling in 2012 bij Metsteren leverde volgende soorten op: driedoorn stekelbaars, tiendoorn, riviergrondel, bermpje en blauwband. De molenwatervallen zijn wel een drempel voor hun migratie voor paai, rust en voedselgaring, onderzoek Stef Cools.


Lees: Pierre DIRIKEN, ‘Water in Haspengouw’, (Geogidsen), Sint-Truiden: De Blauwe Vogel, 1985; ID., ‘Het Haspengouws landschap in evolutie’, (Haspengouwse monografieën, 2), Kortessem: Georeto, 2013. \nKijk: http://www.land-en-water.be. Wateringen van Sint-Truiden.\n

De intussen verdwenen watermolen bij het kasteel van Ordingen. De wapensteen met commandeurswapen uit 1740 in de gevel werd ingemetseld in het kasteel