Grisar, Bartholomeus, geneesheer

Sint-Truiden 17.03.1800   Hasselt 01.08.1885  ongehuwd 

Zoon van heel- en vroedmeester Bernard (+1830) en Marie Elisabeth Swaenen. Kleinzoon van geneesheer Jean-François uit Jeuk. Broer van apotheker Hubert Antoine , geneesheer Jean-Victor en leerlooiers Guillaume en Pierre Bernard.  

Ouders in 1801 naar Hasselt. Gynaecoloog  erkend Maastricht 1827. Opvolger vader bij hospitalen en weldadigheidsbureau Hasselt. Geneesheer universiteit Luik 1832. Lesgever Provinciale Vroedvrouwenschool. Onderkende en bestreed kraamkoorts als infectiegevaar. Eerste keizersnede onder etherverdoving Hasselt 1847. Gehuldigde aanpak choleraepidemie 1848 met collega Antoine Bamps. 

Artikels in Bulletin de l’Académie de medicine, 1864. Collega van dokter Louis Willems 1856. Jurylid Assisenhof Limburg. Kortstraat, waar zussen specerijwinkel hadden. Lid Sint-Vincentiusgenootschap, Société Royale de Musique et de Rhétorique en rederijkerskamer De Roode Roos. Uitspraak bij moeilijke bevalling: ‘t’ zal wel kieme, zee den aa Grisar’


Bidprentje van vader Bernard

Begraven op het oud kerkhof Hasselt.

Publ.: Observations relatives à la fièvre puerpérale épidémique, in Bulletin de l’Académie royale de médecine de Belgique, 2de reeks, 7, 1864, p. 585-590.
Info: Erfgoedcel Hasselt, Hasel.
Lit.: Bibliographie nationale, 2, Brussel: P. Weissenbruch, 1892, p. 175; JORISSEN; Dr. Willy CEYSSENS, Dokter Bartholomé Grisar. De vergeten Hasseltse dr. Semmelweis, Hasselt, 2006.
ONTDEKKING VAN DE DAG

IJzeren kruisen


Het station van Sint-Truiden, vermoedelijk op 11 augustus 1915. Een jaar na de veldslagen in Orsmaal-Gussenhoven en Halen zakt generaal Moritz von Bissing af naar het voormalige slagveld. Hij deelt er enkele IJzeren Kruisen (de hoogste Duitse onderscheiding) uit aan moedige soldaten.

Von Bissing, zelf een voormalige cavalerieofficier, was sinds december 1914 in functie als gouverneur-generaal december 1914 in functie als gouverneur-generaal van het bezette België. In die hoedanigheid is hij de hoogste Duitse militair van het land en heeft Von Bissing een nagenoeg onbeperkte macht. Von Bissing streeft naar een volledige naoorlogse aanhechting van ons land bij het Duitse rijk, maar hij sterft nog tijdens de oorlog, op 18 april 1917. Hij is dan 73. 

De Duitsers waren trouwens gek op de grandeur van dergelijke ceremonies. Op de voorgrond staat een muziekkapel met pinhelmen, klaar om een eresaluut te spelen. Uit verslagen uit de oorlogsjaren weten we dat diezelfde muziekkapel elke week het beste van zichzelf gaf op de kiosk in Sint-Truiden.

 Bron: HBVL.be

Lees: Sint-Truiden in de Eerste Wereldoorlog. Bronnenboek, Balen: Studium Generale, 2013.