Christina the Astonishing (fragment boek)

Christina the Astonishing (fragment boek)

The visit.

The day we made the walk to Brusthem was the tail end of a summer storm, the sky sagged low over the parish’s flats and tracks, whole limbs of sweet chestnut shambled on the grass – at the top end of the allotments where you can see down over a score of neat roofs the others waited for me to catch up; we leaned on our sticks trying to find the past and the tree where we skipped and giddied about till we lost our breath and flung ourselves down on the spot and the old biddies tutted that we’d scared away the fairies. Looking north between here and the church you can see the light turn green as if the air’s been stained by weeping-willow, trefoil, wil iris – a verdure breathed by the landscape. I didn’t always see these things. Now I walk more slowly. I was still catching my breath, and waved Beatrix and the others to go on. My mother knew the names and sympathies of all plants – toothache, cramp, bad dreams, the ones you wake sick and shrieking from.

Jane DRAYCOTT en Lesley SAUNDERS, Christina the Astonishing, Londen: Two River Press, 2000. Fragment p. 78. De heilige Christina, geboren in een arm gezin in 1150, kreeg internationale faam als mystica door haar onorthodox gedrag. De twee vrouwelijke auteurs vertellen opnieuw haar leven als een zoektocht van de vrouw naar haar wezen.


ONTDEKKING VAN DE DAG

Sint-Gangulfuskerk

Sint-Gangulfuskerk

Het oudste en mooiste kerkje van Sint-Truiden staat in de Diesterstraat  en is een schoolvoorbeeld van romaanse bouwkunst uit de 11e eeuw. Het is de oudste kerk van de stad, gebouwd door abt Adelardus II  (1055-1082). De driebeukige romaanse basilica verving vermoedelijk een nog oudere Karolingische kerk. Van Adelardus’ bedehuis bleef de middenbeuk bewaard. Koor en apsis zijn jonger, terwijl het gotisch transept uit de 16e eeuw dateert. De zijbeuken werden in de 17e en 18e eeuw herbouwd op de oude funderingen. 

Tussen 1961 en 1964 werd de kerk gerestaureerd door architect P. Vanmechelen en onder toezicht van prof. R. Lemair waarbij ze haar vroeger uitzicht terugkreeg. In zijn huidige vorm beschrijft de plattegrond een basilicale kruiskerk met kleine, ingebouwde westtoren en een halfronde apsis. Boven de westingang staat in het timpaan een merkwaardige 13e-eeuwse Christus aan het kruis. De mooie apsis wordt langs buiten geaccentueerd door drie rondbogen en drie verdiepte vensters. Het interieur is eenvoudig en mooi. De middenbeuk heeft rondboogarcaden op vierkante pijlers uit mergel, met daarboven rondboogvormige bovenlichten. Met uitzondering van de halve koepel boven het koor wordt de rest van het gebouw afgedekt met een vlakke houten zoldering. Tot de kerkschat behoren: een reliekhouder van Sint-Gangulfus van omstreeks 1700, een (verminkte) 16e-eeuwse Annaten-Drieën en een even oud gepolychromeerd triomfkruis. Gratis toegang.