Placentius, Joannes (Leo), Vrolik (?), Strauven (?), auteur

Sint-Truiden ca. 1500  Maastricht 04.02.1548  

Ll. Broeders Gemene Leven in Luik en ’s-Hertogenbosch, en Dominicanen Leuven. Dominikaan te Maastricht, dichter, toneelkundige en weinig kritisch geschiedkundige. Historisch werkje over Tongeren-Maastricht-Luik. 

Gedicht Pugna porcorum per P. Porcium poetam 1530, waarin alle woorden met P beginnen, krachttoer die vele herdrukken kende. Bijbels toneel Susanna en kluchten Clericus Eques en Lucianus Aulicus, alle gedrukt in Antwerpen. Mogelijk pseud. ‘Eusebius Candidus’. Noemt zich Trudonensis Dominicanus  en Trudonensis poeta .

Publ.: Catalogus omnium antistitum Tungarorum, Trajectensium ac Leodiorum et rerum domi bellique gestarum Compendium, Antwerpen: Vorsterman, 1529, met grafschriften voor adellijke dames uit regio Sint-Truiden. Pugna porcorum (ed. Ulysse Capitaine), Luik: Carmanne, 1856, met biografische nota p. 5-27; Susanna per Placentium evangelisten lusa, bijbels toneelstuk 1532, ed. Antwerpen: Martinus Caesar, 1534. Lit.: Nicolaus CAROLUS, lofdicht op Placentius in diens Catalogus…; Ulysse CAPITAINE, Notice sur Jean Placentius, in Bulletin de l’Institut archéologique liégeois, 2, 1854-1856, p. 299-327; A. DELESCLUSE, in BIONAT, 17, 1903, kol. 695-697; G.A. MEIJER, in Nieuw Nederlandsch biografisch woordenboek, 2, Leiden, 1912, p. 1106; Jan GESSLER, Over den naam van Joh. Placentius en andere onomastische latinisaties, in Philologische studien, 15, 1944, p. 15-30; Madeleine LAVOIE, La vie et l’oeuvre de Jean Placentius de Saint-Trond, in Bulletin de la Société des bibliophiles liégeois, 19, 1956, p. 29-47; J. IJSEWIJN, The real name of Johannes Placentius, in Humanistica Lovaniensia, 25, 1976, p. 283-284; Elisabeth GOVAERTS, Placentius’ Clericus eques en het verhaal de Barta. Een bijdrage tot de geschiedenis van het komisch toneel in de Neolatijnse literatuur der Nederlanden, lic.verh. klassieke filologie, Leuven: KU, 1981, p. 19-
ONTDEKKING VAN DE DAG

Sint-Gangulfuskerk

Sint-Gangulfuskerk

Het oudste en mooiste kerkje van Sint-Truiden staat in de Diesterstraat  en is een schoolvoorbeeld van romaanse bouwkunst uit de 11e eeuw. Het is de oudste kerk van de stad, gebouwd door abt Adelardus II  (1055-1082). De driebeukige romaanse basilica verving vermoedelijk een nog oudere Karolingische kerk. Van Adelardus’ bedehuis bleef de middenbeuk bewaard. Koor en apsis zijn jonger, terwijl het gotisch transept uit de 16e eeuw dateert. De zijbeuken werden in de 17e en 18e eeuw herbouwd op de oude funderingen. 

Tussen 1961 en 1964 werd de kerk gerestaureerd door architect P. Vanmechelen en onder toezicht van prof. R. Lemair waarbij ze haar vroeger uitzicht terugkreeg. In zijn huidige vorm beschrijft de plattegrond een basilicale kruiskerk met kleine, ingebouwde westtoren en een halfronde apsis. Boven de westingang staat in het timpaan een merkwaardige 13e-eeuwse Christus aan het kruis. De mooie apsis wordt langs buiten geaccentueerd door drie rondbogen en drie verdiepte vensters. Het interieur is eenvoudig en mooi. De middenbeuk heeft rondboogarcaden op vierkante pijlers uit mergel, met daarboven rondboogvormige bovenlichten. Met uitzondering van de halve koepel boven het koor wordt de rest van het gebouw afgedekt met een vlakke houten zoldering. Tot de kerkschat behoren: een reliekhouder van Sint-Gangulfus van omstreeks 1700, een (verminkte) 16e-eeuwse Annaten-Drieën en een even oud gepolychromeerd triomfkruis. Gratis toegang.

Lees meer