Couplets du Garde-civique

Couplets du Garde-civique

Encor tout engourdi, lorsque neuf heures sonnent,
C’est au manège que l’on baille, sac au dos;
Tout l’mond’ répond present, il n’manque plus personne,
Mais, bon Dieu, qu’il fait chaud pour tenir le flingot!
Par la vill’Saint-Tronnaire la compagnie defile,
On n’entend aucun bruit que celui des souliers;
On march’ dans un tas d’choses, faut pas êtr’difficile,
Et puis ça porte Bonheur quand on y fourr’ les pieds.

Refrein:
C’est aujourd’hui garde-civique
Au lieu d’roupiller on s’ballade
Faut pas crier ni fair du bruit
Ou l’on attrappe une engeulade.
C’est aujourd’hui garde-civique;
Dimanche prochain on nous f’ra faire
Une autre marche militaire
Pour nous r’poser d’celle d’aujourd’hui.

Au bout d’une heure à peine, on est sorti d’la ville
Nous allons prendre l’air’ près des fameux basins,
Où viennent se déverser, comm’une onde tranquille,
De nos bons Saint-Tronnair’s les déchets quotidiens.
C’est en les respirants, que notre temps se passé,
Tandis que l’on se bourr’ la gorge de poussière;
Pour comble de Malheur dans le café d’en face
Un paysan moqueur avale verr’ sur verre.

Quand vers onze heures la fin de l’exercice arrive,
O! mes chers citoyens, que l’on est asquinté!
On n’a tellement rien dit, qu’on n’a même plus d’salive,
Mais c’est pour toi, ‘Popel” que l’on s’est embêté!
Par la vill’Daint-Tronnaire alors on “redéfil,”
On n’entend aucun bruit que celui des souliers;
On marche dans un tas d’choses, faut pas êtr’difficile,
Et puis ça porte Bonheur quand on y fourr’ les pieds.

Revue in één bedrijf met voorspel en ballet "Zij dje nè w…!!!", opgevoerd door De Meibloem en Carl Verhoeft Brussel, Sint-Truiden 19 september 1909, brochure Sint-Truiden: Jos. Leenen. Tekst door A.B., A. O. en F.H. Muziek bewerkt door Th. N. en A. B. Thomas Noben. Symphonie Sinte-Cecilia.
 Op de wijze van "Marche de nuit"


ONTDEKKING VAN DE DAG

Alomme rust

Alomme rust

De Zondag-middag is héél ingetogen.
De
luchten, klaar van winterkilte, beven
met teeder rood van lage zon doorweven;
de luchten, waar geen vogel komt gevlogen...

De middagrust mag gééne stoornis doogen.
Al
wil somwijlen vluchtig óverzweven
een verre galm van joelend kinderleven :
dra weegt de klare rust weer onbewogen.

Is het in sneeuw – die dezen nacht zoo zacht
de stille stede zwachtelde in heur vacht –
dat doezel-vaag verdooven nu geluiden?

O vrome middagvrede van Sint-Truiden,
dat om te ontwaken uit zijn sluimer, wacht
tot plotse kloosterklokken vespers luiden !




Onderschrift bij deze fotoLit.: P. DE PAUW, recensie in Boekengids, 1, 1923-1924, nr. 361; L. BRANS, Hilarion Thans o.f.m., in Monografieën van de Koninklijke Vereniging van Limburgse Schrijvers, 3, nr. 4, december 1992.
Gedicht in Hilarion THANS, Omheinde hoven, 4de uitgave, Mechelen, Sint-Franciscusdrukkerij, 1927, p. 35.
Hilarion Thans (Maastricht 1884 – Lanaken 1963), minderbroeder en auteur. Gedicht geschreven tussen november 1909 en maart 1910 op onoogige papiertjes toen de jongeman bedlegerig was van een bloedspuwing in het Sint-Truidense klooster. Uit de bundel Ziekebloemen. II. Open ramen. Voor het eerst verschenen onder pseudoniem F.M. Minderbroeder in ’t Daghet in den Oosten, 16, 1910, p. 58 als gedicht nr. XXI met bijhorend citaat Facta est tranquillitas Magna. En er kwam een groote rust (Evang.).