Rodigas, (Mathieu François) Emile (Aloïs), botanist

Sint-Truiden 02.04.1831  Gent 14.11.1902   Delphine Colette Schotsaert 

Zoon van Frans Karel Hubert en Antonie Gertrude Vanhoren.  

Medische studie Luik afgebroken wegens ziekte. Ll. van teler Louis Van Houtte Gentbrugge. Meteorologische observaties vanaf 1850 in Bulletin de l’Académie royale de Bruxelles. Directeur dierentuin 1873 en leraar-directeur staatstuinbouwschool 1888 Gent. B

Als botanist  en auteur  bijdragen in Feuille du Cultivateur, Journal d’horticulture pratique, Bulletin du Cercle d’arboriculture de Belgique. Hoofdredacteur Lindenia. Iconographie des orchidées. Medewerker Flore des serres et des jardins de l’Europe, Revue de l’horiculture belge et étrangère, Journal des orchidées, Illustration horticole. Secretaris Boomteeltkundigen Kring van België. Voorzitter Société royale de botanique de Belgique 1893. Vice-consul Venezuela. Gelegenheidsgedichten. Naam Rodigas verbonden aan aronskelkachtige Homalomena lindenii .

Publ.: Over de Weerkunde en hare betrekkingen tot de Hovingbouw, Gent: Annoot-Braeckman, 1863; Les fourgères, étude sur leur esthétique,leur reproduction, leur classification, Brussel: Lacroix-Vanboeckhoven, 1868; l’Orme gras à larges feuilles, in La Belgique horticole, 18, 1868, p. 111-116; De burgerlijke moestuin. Beknopt overzicht van al de in eenen gewonen tuin te teelen groenselplanten, Gent: H. Hoste, 1871; Une visite à l’établissement de l’horticulture internationale (Linden) au Parc Léopold à Bruxelles, Gent: Vanderhaegen, 1890.
Info: Jack Naus.
Lit.: Revue de l’horticulture belge et étrangère, 28, 1902, p. 268; Bulletin de la Société royale de botanique de Belgique, 41, 1902-1903, p. 38-39; Maurice MAETERLINCK, Bulles bleues, Parijs: Librairie Plon, 1948, p. 146; JORISSEN.
ONTDEKKING VAN DE DAG

De Melsterbeek vloeit richting Schelde

In het bekken van de Melsterbeek volgen de beken eerst zuid-noord het dalend reliëf van ca. 100 naar 35 meter boven zeespiegel. Net noordelijk van het stadscentrum van Sint-Truiden buigt de Melsterbeek zelf naar het noordwesten en ontvangt de Cicindria in Melveren en de Molenbeek in Runkelen. Ze loopt dan een tijdje zij-aan-zij met de Gete en vloeit samen bij Donk. Via Demer, Dijle en Rupel gaat het richting Schelde. 

De (herlegde) Melsterbeek bij Ordingen


De naam ‘Melster’ komt waarschijnlijk van het woord malter of mout, maar in de lokale volksmond is het gewoon ‘molenbeek’ als grootste waterloop. Ze ontspringt in Heiselt bij Jeuk, vlakbij de taalgrens. Ze is 33 kilometer lang. Waterlopen schuren beekvalleien uit en de kleilagen onder de ijstijdleem in Vochtig Haspengouw doen talrijke bronnetjes dagzomen. Langs de oevers van de Melsterbeek groeide een ketting van dorpen met omgrachte kastelen en zelfs abdijen in Nonnemielen en Terbeek. Haar stroomkracht deed graanwatermolens draaien. In Sint-Truiden zijn dat de dorpen Aalst, Brustem, Ordingen, Zepperen, Melveren, Metsteren en Runkelen.

Modern bekenbeheer bij Ordingen door Land&Water

De beken kennen in deze streek een vrij hoog verval met piekdebieten. Voor de waterbeheersing waren wachtbekkens nodig, o.m. voor de Melsterbeek in Aalst, Ordingen en Bernissem. De natte gronden in de beekvalleien waren in de 19de-20ste eeuw met waterzuchtige Canadapopulieren beplant, nuttig voor klompen, minder duurzaam timmerwerk en kisthout. 

Wachtbekken 'De Wiel' in Aalst-bij-Sint-Truiden


Tussen Sint-Truiden en Zepperen werd in 1879 een stevige bakstenen brug geslagen. Enkel de sluitsteen bleef bewaard 'COART B(ourgemestre) ZEPPEREN 1876'


Een vistelling in 2012 bij Metsteren leverde volgende soorten op: driedoorn stekelbaars, tiendoorn, riviergrondel, bermpje en blauwband. De molenwatervallen zijn wel een drempel voor hun migratie voor paai, rust en voedselgaring, onderzoek Stef Cools.


Lees: Pierre DIRIKEN, ‘Water in Haspengouw’, (Geogidsen), Sint-Truiden: De Blauwe Vogel, 1985; ID., ‘Het Haspengouws landschap in evolutie’, (Haspengouwse monografieën, 2), Kortessem: Georeto, 2013. \nKijk: http://www.land-en-water.be. Wateringen van Sint-Truiden.\n

De intussen verdwenen watermolen bij het kasteel van Ordingen. De wapensteen met commandeurswapen uit 1740 in de gevel werd ingemetseld in het kasteel