Sint-Jan Baptistkerk (Engelmanshoven)

Sint-Jan Baptistkerk (Engelmanshoven)

De Sint-Jan Baptistkerk (ook: Sint-Jan de Doperkerk) is de parochiekerk van Engelmanshoven , gelegen aan de Luikersteenweg.

Gebouw

Oorspronkelijk bezat Engelmanshoven een romaanse kerk, die ten noorden van de Luikersteenweg aan de Sint-Jansberg was gelegen. Deze kerk werd begin 20e eeuw echter gesloopt en vervangen door het huidige kerkgebouw, dat aan de Luikersteenweg is gelegen en daarmee tussen de kern van Engelmanshoven en Vrijheers in kwam te liggen.

Het is een bakstenen gebouw in neogotische stijl, onder architectuur van Hyacinth Martens en Vincent Lenerz. De driebeukige kruiskerk kerk heeft een halfingebouwde noordwesttoren, gedekt met een tentdak.

Interieur

Het interieur is grotendeels neogotisch. De middenbeuk en het transept worden overwelfd door een houten, gepolychromeerd, spitstongewelf. De kerk bezit een eiken Kruisbeeld uit de 16e eeuw, een Sint-Petrus en een Sint-Rochus, beide in gepolychromeerd eikenhout (17e eeuw). Uit de 18e eeuw stammen een Sint-Jan de Doper in gepolychromeerd eiken, en een eiken Mariabeeld, dat is aangekleed.

Verder zijn er twee expositietronen uit de 2e helft van de 17e eeuw, in gemarmerd hout. De eiken biechtstoel en preekstoel zijn in Lodewijk XV-stijl (midden 18e eeuw) en zes kerkbanken stammen uit het begin van de 18e eeuw.

Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Sint-Jan_Baptistkerk_(Engelmanshoven)

ONTDEKKING VAN DE DAG

Honderdduizenden zelfbouwkapelletjes aan onze gevels

Honderdduizenden zelfbouwkapelletjes

Priester Fernand Mariën, eerst onderpastoor in Jette en later kloosterdirecteur en godsdienstleraar bij de Ursulinen in Tildonk, startte in 1956 een nationale actie ‘Regnum Mariae’. Op zowat alle huisgevels verschenen houten kapelletjes met daarin een Italiaans plaasteren beeldje van de Madonna. De distributie kaderde in een Mariaal offensief van twaalf weken in de parochie met een propagandadag en een “koninginnedag” waarbij iedereen zijn zelfbouwkapelletje kon afhalen. Voor het vensterglas moest je zelf zorgen, want in principe was het kleinood gratis. Giften werden in dank aanvaard. Bij het overlijden van de initiatiefnemer in 1978 zouden er een kwart miljoen gevelkapelletjes verspreid zijn.

Actie-affiche

In de loop van de actiejaren veranderde het kapelmodel. Kenmerkend bleven de Maria-M getopt met kruisje en het gekroonde M-monogram dat verwees naar het Rijk van Maria. In de laatste fase waren de gevelkapelletjes actueel gestroomlijnd en in kunststof uitgevoerd. De honderden houten exemplaren in Sint-Truiden hebben de tand des tijds meestal niet overleefd. Ze worden zeldzaam.


Gevel school zusters Sint-Vincentius-a-Paulo te Zepperen. Afgebroken. 


Lees: Roger DE BROECK, Gevelkapelletjes in Vlaanderen, in Ons Heem, 55, 2001, nr. 2, p. 196-219: Henri VANNOPPEN, in Kapellen in Vlaanderen, Brussel: FARO, 2002.