De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van Kerkom-bij-Sint-Truiden, gelegen aan de Kerkstraat.
Deze bakstenen kerk werd vergroot in 1885 in neoclassicistische stijl en kreeg toen zijn huidige aanzicht. Het koor is uit het eerste kwart van de 18e eeuw. In het schip zijn nog laatgotische fragmenten aanwezig. In 1975 brandde de kerk af, waarbij enkel de buitenmuren van de toren, het schip en het koor bleven gespaard. De kerk werd weer hersteld.
Het is een in baksteen uitgevoerde zaalkerk met ingebouwde westtoren. Deze wordt gedekt door een achthoekige ingesnoerde naaldspits. Omlijstingen en versieringen zijn in arduin. Het gebouw is op een helling gelegen en wordt omringd door een kerkhof.
Tegen de westgevel hangt een overluifeld Kruisbeeld uit de 17e eeuw. In de kerk is nog een 16e-eeuwse grafsteen met een ridderfiguur. Een 17e-eeuwse grafsteen is ingemetseld tegen de noordelijke muur van het koor. Van een 18e-eeuws portiekaltaar zijn nog resten aanwezig. Het overige interieur is bij de brand verloren gegaan.
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Sint-Martinuskerk_(Kerkom-bij-Sint-Truiden)
Sint-Truiden 17.11.1801 Luik 03.06.1878 Maria Ida Esselen

Zoon van tabakshandelaar en gemeenteonderwijzer Willem uit Gingelom en Marie Françoise Vandevelde. Vader van archiefkundige Stanislas (1835-1912) . College Sint-Truiden. Studeerde klassieke talen in Luik. Docent poësis en retorica Seminarie Luik 1818-1820, studiemeester Koninklijk College Luik 1820-1825. Lessen gevolgd universiteit Luik bij proffen Fuss en Gall. Thesis bekroond in 1823, maar opleiding niet afgemaakt. Docent en principaal College Sint-Truiden 1825-1834, bekommerd om moedertaalonderricht. Rector College Hasselt 1834-1835. Hoogleraar Nederlandse en later Griekse letteren Universiteit Gent 1835-1837. Contact met Gentse flaminganten en interesse Middelnederlands. Hoogleraar klassieke talen Universiteit Luik 1837-1865, ook Nederlands sinds 1851. Lid Koninklijke commissie voor geschiedenis en Klasse der Letteren van de Koninklijke academie van wetenschappen, letteren en schone kunsten 1847.
Lid van de Spellingscommissie en promotor eenmaking Noord- en Zuid-Nederlandse spelling. Lid van de Commission permanente chargée de la publication des anciens monuments de la littérature flamande 1848. Ruim 63 boeken en bijdragen over Latijnse taal- en letterkunde, Oudfranse literatuur en Middelnederlandse letteren. In 1850 publiceerde hij Het leven van Sint-Christina de Wonderbare en in 1857 Het leven van Sint-Lutgard. In 1857 kondigde hij ook de ontdekking van de Sint-Servatiuslegende van Hendrik van Veldeke aan. Deels verlamd vanaf 1859. Stapelstraat.
Onuitgevoerd plan voor Bormansfeesten Sint-Truiden 1903, vergeefse oproepen voor straatnaam in 1908 en 1975. Padnaam gepland in 2005. Koorglasraam Sint-Lutgardiskerk Tongeren als pendant van glasraam Gezelle, met torens van Gent, Tongeren en abdij Sint-Truiden. Eugeen Yoors, gift VTB 1957. Prijs Professor Bormans 1950 Veldeke-Leëncomité voor taalkunde en essays door Limburgse auteurs.