Kat verandert in een juffrouw

Kat verandert in een juffrouw

 'n Oud vrouwke uit de stad hier, de moeder van die fotograaf uit de Zoutstraat  , vertelde me eens dat haar moeder eens de abdijberg  afging. En aan een klein huiske daar, daar stond het schoonste porselein dat ze ooit gezien had. Maar dat stond haar toch niet aan en ze ging maar door op het park aan. Toen kwam daar een zwarte kat en die liep maar altijd tussen haar benen door. 

Op 't laatste zei ze: 'Wat mag die kat toch hebben?' en die kat antwoordde haar, ze zei: 'Ik ben een jufferke met een rokske en een hoedje gelijk gij' en toen werd ze groter en groter en toen stond daar een juffrouw. Ge kunt wel denken hoe dat mens 'gepakt' was.

Opgetekend door F. Beckers in 1947

ONTDEKKING VAN DE DAG

Een weerwolf in Melveren

Een weerwolf in Melveren

In Melveren , een gehucht van Sint-Truiden, woonde een zekere X. Op zekere dag ging X met zijn vriendin naar de kermis in Kortenbos. Deze man had echter een pact gesloten met de duivel, wat betekende dat hij regelmatig enkele uren als weerwolf moest rondlopen. Omdat X op de kermis plots voelde dat dat moment was aangebroken, zei hij tegen zijn vriendin: "Als je een hond zou tegenkomen, gooi dan deze zakdoek naar zijn muil. Op die manier zal het beest je geen kwaad doen." 

Omdat een weerwolf geen kruis kan oversteken, moet hij de draadjes van de zakdoek één voor één uitrafelen vooraleer hij verder kan. 

Het meisje antwoordde: "Neen, blijf maar bij mij!", waarop haar vriend: "Neen, ik moet dringend even een boodschap doen." 

Toen X weg was, kwam er een lelijke zwarte hond naar het meisje toe. Ze deed onmiddellijk wat haar vriend had gezegd, waarop de hond de zakdoek in stukken scheurde. Een kwartier later kwam X terug. Zijn vriendin vertelde hem dat ze doodsangsten had uitgestaan terwijl hij weg was. Wat verderop ging het tweetal iets drinken in een café. Het meisje bekeek haar vriend eens goed, en riep geschokt: "Jij smeerlap, je bent het zelf geweest, want de vezels van de zakdoek hangen nog tussen je tanden!" 

X zei dat ze het zich maar inbeeldde, maar het meisje wilde hem toch nooit meer zien.


Opgetekend door F. Beckers in 1947.
Bron: volksverhalenbank.be