We hadden een schoon vaarzenkalf gekocht op de markt, en mam zei: 'Maak maar dat die een er niet aan komt.' Maar hoe zijt ge als ge klein zijt. Toen ik ze zag, zei ik: 'Wel tante, is dat geen schoon kalf!' Ze pakte het kalf met het vel en ze schudde eens, het stak de vier poten van hem weg en grrr! zei het , het was ziek.We hadden ook een nest 'kurren', gelijk geschilderd waren ze, zo schoon. 'Ziet dat ge de stal gesloten houdt' zei mam en toen we naar 't veld gingen, sloten we de deur en ook die van de koestal. Daar moest ge eerst door. En toen we thuiskwamen, stonden de deuren wagenwijd open. Kunt eens denken.
Toen zei ze: 'Er waren kooplie en ik heb ze de 'kurren' laten zien, de deuren waren wel toe, maar ik heb ze toch open gekregen.' Daarna kregen de 'kurren' de schijt, ze 'keekden' en ze kropen in een hoekske, ze gingen allemaal kapot, we hielden er geen een, geen een.En dan onze konijnen nog, dat waren er ook zo schone. Die had ze eens gestreken. Ze gingen ook kapot. 'Zo moet ge varen, ge wist het wel als die eraan kwam, maar ge zijt nog een kind', zei mam. 'Maar zij, zei ze, zij zal nog branden gelijk een kempstok.' En voor de familie moesten we dat zo laten, verstaat ge.
Opgetekend door F. Beckers in 1947
Sint-Truiden 30.03.1922 Sint-Truiden, 30.06.2001

Zoon van mijnwerker Frederik en Augustine Vanbrabant , Gasthuisstraat. Adjudant in leger en caféhouder . Voetballer centervoor en topschutter. Rode Duivel in de nationale ploeg 21 november 1947 en 15 jaar speler nationale militaire ploeg. 21 jaar in eerste elftal STVV. Vernuftig spelverdeler. Hielp als 37-jarige STVV naar eerste 1957, maar verkoos geen semi-prof te worden. Koosnaam ‘Kogelke ’ van La Dernière Heure omwille van zijn hard, gericht schot. Tweevoetig topscoorder en snelle spurter. Later speler-trainer SC Hoegaarden in provinciale afdeling.