Het Lievevrouweke van de Beekstraat te St.-Truiden

Het Lievevrouweke van de Beekstraat te St.-Truiden

Als 't oorlog is, dan deugt het niet, dat was vroeger ook zo. Dat was in de tijd toen de Fransen hier waren, de Sansculotten heetten ze die, en die waren eens zat en ze hielden lelijk huis. Ge hebt dat Lievevrouwke hier in de Beekstraat zeker al gezien? Wel, toen die zatte soldaten daar doorkwamen, pakten ze het beeldje vast en dat hebben ze toen daar geslagen en gesmeten en gestampt dat de mensen dachten dat daar niets meer van overbleef. Maar 's anderendaags waren ze niet weinig blij toen het beeldje daar schoon terugstond en daar was niets meer aan te zien. Aan heilige zaken moogt ge uw handen niet steken, dat ziet ge.

Opgetekend door F. Beckers in 1947

ONTDEKKING VAN DE DAG

De Alvermannekes

De Alvermannekes

Te Engelmanshoven  heeft mijn mam de pijp gezien waar de alvermannekens uitkwamen. Die hadden in de grond kasten en tafels van aarde. En als ge moest wassen of bakken, dan moest ge maar een goeie koek gereed leggen en zeggen:

'Ik wou dat de alvermannekens kwamen bakken',

dan kwamen ze uw werk doen. '

Ik heb eens horen vertellen van een vrouw die zonder 'maagd' zat en die wenste dat de alvermannekens kwamen.

'Ik zal een teil rijstpap voor hen maken' zei ze.


Maar toen kwamen ze daar altijd en ze waren daar zo thuis dat ze in de keuken kwamen. En toen daar een nieuwe 'maagd' was, vielen ze die altijd lastig en die was kwaad. Toen zei de vrouw dat tegen een overste van de alvermannekens.

'Weet ge wat ge doet, zei die, het is een 'mottig' middel, als ze nog eens komen, dan geeft ge haar een snee brood en dan moet ze gaan zitten en kuimen of ze moet pissen en kakken.'

Met acht man kwamen ze binnen en toen deed die dat en toen ze dat zagen, riepen ze allemaal gelijk:

'Haaaa, foei, eten, bijten, schijten, zijken gelijk, haaaa, foei!' 

en toen liepen ze weg, terwijl ze hun neus toehielden en ze zijn niet meer teruggekomen.

Opgetekend door F. Beckers in 1948

 Bron: volksverhalenbank.be