Verhalen van de kwade hand

Verhalen van de kwade hand

Een vrouw had een baby die ze bij mooi weer buiten in een kinderwagen legde. Opeens begon het kindje gezondheidsproblemen te krijgen. De dokter probeerde allerlei zaken, maar niets hielp. Na een half jaar wilde de dokter zelfs niet meer komen. De buren hadden de vrouw al gezegd dat de kwade hand er misschien iets mee te maken had en raadden haar aan om het kind niet meer buiten te zetten bij mooi weer. Ze stuurden haar naar een man die op de Spaanse Brug woonde. Die man zei de vrouw dat ze een noveen moest houden en voor de Drie Gezusters moest bidden. Daardoor werd het kindje wat beter, maar het herviel weer. Een tijdje later werd er in het dorp een processie gehouden. De vrouw ging mee met het kind in haar armen, en ze bleef de hele tijd dicht bij het H. Sacrament. Daarna was het kind voorgoed genezen.

Ik heb een kind gehad, een kind gelijk een wolk, en als 't schoon weer was zette ik het altijd in 'n koets aan de deur. Op een keer begon het kind achteruit te gaan. Ik deed de 'doktoor' komen en die meesterde er wel een half jaar aan, maar dat hielp niet en toen wou de 'doktoor' niet meer komen.De geburen hadden al eens gezegd 'Dat kind is van de kwade hand geraakt, ge moogt dat niet meer doen, uw kind zo aan de deur zetten, daar komt van alle volk door.' Ik kon dat maar niet geloven, maar ik kon mijn kind toch ook niet laten sterven. 'Gaat naar de man van de Spaanse Brug' zegden ze. Die zei dat ik een negenste moest doen en de Drie Gezusters moest afgaan. Toen werd het kind een beetje beter maar 't viel terug in. Toen ging juist de processie uit, en ik pakte 't kind op en ging mee en ik hield me zo kort als ik kon bij het H. Sacrament en daar bleef ik de hele processie. Toen is het kind voor goed gebeterd.

Opgetekend door F. Beckers, Leuven, 1947 in Bevingen

ONTDEKKING VAN DE DAG

As we carnaval gon viere in Sintruin

As we carnaval gon viere in Sintruin

Ref.
As we carnaval gon viere in Sintruin,
Loote wee de klokke van den toure luin,
As we carnaval gon viere in Sintruin,
Loepe wee ni recht, ma loepe feelinks schuin.
As we carnaval gon viere in Sintruin,
Dreinke wee e pintje en gon haand in haand,
Vör te daasten albedieën rond de Latsjaan.
Want zoe gie de carnaval in Groeët Sintruin.

Iederien du mie, och de Gemeinterood,
Effekes de tuigels los kan ginne kood,
Iel het joor ston zijlinks al in vlam en vuur,
Vuir et goed van ’t Stadsbestuur.
Carnaval da zit doe in, da vuul dzje zelf,
Telt ze mèr, die groep is och bè drei maal elf.
En de boug kan alted ni gespanne ston,
Doever loote ze un dan ins per joor ins gon.

Ref.

En vuir goed te fieëste, is doo ‘t Fiestcomiteit,
Dei kreige subsidies och op stond en tijd,
Ma ze moete luistere noo et Stadsbestuur,
Gelèk de Rood van de Commeduur,
Vesteloovet is doe toch vuir iel de stad,
Ozze carnavalsgroepe dee weite da,
En as Scheipe va Plezier roep ich och ‘Vuur!’
Carnaval da is en echte volkscultuur.

Ref.
Ref.
Want zoe gie de carnaval in Groeët Sintruin.



21 Sintruinse miezengers, Sint-Truiden: Het Feestcomité, 1999. Tekst Rudi Festraerts en muziek Ray Heeren. Gezongen door Marcel Gelders, schepen van o.m. cultuur en feestelijkheden.


Lees meer