Een man die ziek was, moest zeggen wie volgens hem verantwoordelijk was voor zijn kwaal. Daarop sprak de man "De vrouw die hier tegenover woont en over wie wordt verteld dat het een heks is". De toehoorder antwoordde "Neen, het is een man met een pet die jou betovert".
ich was es ziek en hem zei da’k moes zeggen on was ich docht; en ich zei "On aan â vrâ ’t ouver oos wovan ze zegge dat het een heks is." "Nie, ziet er, ’t is nen â man mê een pêt en een klak di ouch betoeuverd." (sic)
Opgetekend door A. Abeels, Leuven, 1965 in Brustem
In de oudheid werden in oorlog of jacht veroverde trofeeën aan een stok opgehangen. Dit motief ging een eigen leven leiden als allegorische decoratie. Kalksnijders modelleerden in het nog vochtige stucwerk voorwerpen tussen bloemenslingers aan linten opgehangen.
In het stadhuis op de Grote Markt op het 'schoon verdiep' zijn in de hoge vestibule de vier kunsten en twee speciale thema's uitgewerkt, de zeevaart en het landleven. Die laatste werken dateren waarschijnlijk uit de Hollandse periode (1815-1830) onder burgemeester J.A.N. Van den Berck. Scheepvaart en de Nederlandse vertaling van Vergilius wijzen daarop.
