Op een nacht ging een man in z'n eentje een vroedvrouw halen. Toen de man in een steegje kwam, zag hij hoe de hagen hevig heen en weer bewogen, hoewel er geen windje te bespeuren was. De man hoorde ook een hels lawaai dat hem grote angst inboezemde.
Mijn broer ging eens op een nacht de 'wijzevrouw' halen en hij was maar alleen. In een steegske kwam hij en daar sloegen de hagen tegeneen rond hem of het stormde maar daar was nog geen windje. Wat hij daar uitgestaan heeft, kan ik u niet zeggen, het was een 'lawijt' van de andere wereld. Dat was altijd het geval als iemand 's nachts een 'wijzevrouw' moest halen gaan, dat was zo met dat kind dat moest op de wereld komen.
Opgetekend door F. Beckers, Leuven, 1947 in Engelmanshoven
In de oudheid werden in oorlog of jacht veroverde trofeeën aan een stok opgehangen. Dit motief ging een eigen leven leiden als allegorische decoratie. Kalksnijders modelleerden in het nog vochtige stucwerk voorwerpen tussen bloemenslingers aan linten opgehangen.
In het stadhuis op de Grote Markt op het 'schoon verdiep' zijn in de hoge vestibule de vier kunsten en twee speciale thema's uitgewerkt, de zeevaart en het landleven. Die laatste werken dateren waarschijnlijk uit de Hollandse periode (1815-1830) onder burgemeester J.A.N. Van den Berck. Scheepvaart en de Nederlandse vertaling van Vergilius wijzen daarop.
