De weerwolf laat zich dragen

De weerwolf laat zich dragen

Een man was 's avonds laat nog bij een smid in Gelinden. Wanneer de man naar huis vertrok, zei de smid "Ga niet langs het Paardskerkhof in Engelmanshoven, want je weet toch dat daar een veulen rondloopt dat niet deugt." De man antwoordde "Ik ben voor niets bang en ik durf wel langs daar gaan." Toen de man op het Paardskerkhof liep, sprong er echter plots een weerwolf op zijn rug. De poten hingen over zijn borst en leken op die van een veulen. De man heeft de weerwolf moeten dragen tot hij thuis was. Daarna ging de man in zijn bed liggen, waar hij is gestorven van angst.

Nog een, en dat is echt gebeurd, wouden de mensen hebben.Er was eens ene bij de smid te Gelinden en daar zeiden ze toen het al laat werd 'Gaat toch niet over het Paardskerkhof te Engelmanshoven, ge weet toch dat het daar niet deugt, dat veulen daar.' - 'Daar durf ik doorgaan, daar zit ik niets mee in, ik geef voor niets' zei die. Maar toen hij op het Paardskerkhof kwam, sprong de weerwolf in zijn hals, dat was gelijk een veulen en zijn voorste poten hingen zo op zijn borst. En hij heeft het moeten dragen tot aan zijn huis. Daar sprong het af en het ging op de poort liggen en hij is langs achter binnengegaan en hij is in 't bed gaan liggen en hij is ervan gestorven. Dat vroeger meer bestond als nu, dat is zeker.

Opgetekend door F. Beckers, Leuven, 1947 in Engelmanshoven

ONTDEKKING VAN DE DAG

Hallo Micro! Onze oudsten aan het woord

Het project "Hallo Micro!" is in 2008 gestart als een vrijwilligerstraject van het stadsarchief. Door interviews met Truienaren die ouder zijn dan 75 jaar wil het stadsbestuur de recente geschiedenis van de stad op een originele manier reconstrueren. De mondelinge getuigenissen worden gearchiveerd want het persoonsgebonden materiaal is een perfecte aanvulling op de collecties van het officiële archief van deze historische stad. De antwoorden op de vragen met hun menselijke invalshoek worden in het lokale dialect opgenomen.

Elk jaar komt een ander dorp in beeld. Telkens in november wordt de oogst aan interviews en familiefoto’s getoond in het plaatselijke ontmoetingscentrum. Bij wijze van ontsluiting van telkens een tiental interviews is er een week lang fototentoonstelling met vertoning van de audiovisuele montages. Daarbij is een grote publieke opkomst gegarandeerd. Op deze manier herbeleven de inwoners van die buurt hun jeugd. De jongeren en de nieuwe inwoners maken kennis met de volksfiguren en de historische plekjes van hun dorp of wijk.



Deze dorpen en wijken kwamen al aan bod: 

2008: Nieuw Sint-Truiden en Tuinwijk
2009: Engelmanshoven, Gelinden en Groot-Gelmen
2010: Zepperen
2011: Halmaal en Sint-Truiden (twee aparte edities)
2012: Aalst
2013: Brustem
2014: Velm
2015: Gorsem en Runkelen
2016: Kerkom
2017: Ordingen
2018: Melveren
2019: Wilderen en Duras