De weerwolf laat zich dragen

De weerwolf laat zich dragen

Een man was 's avonds laat nog bij een smid in Gelinden. Wanneer de man naar huis vertrok, zei de smid "Ga niet langs het Paardskerkhof in Engelmanshoven, want je weet toch dat daar een veulen rondloopt dat niet deugt." De man antwoordde "Ik ben voor niets bang en ik durf wel langs daar gaan." Toen de man op het Paardskerkhof liep, sprong er echter plots een weerwolf op zijn rug. De poten hingen over zijn borst en leken op die van een veulen. De man heeft de weerwolf moeten dragen tot hij thuis was. Daarna ging de man in zijn bed liggen, waar hij is gestorven van angst.

Nog een, en dat is echt gebeurd, wouden de mensen hebben.Er was eens ene bij de smid te Gelinden en daar zeiden ze toen het al laat werd 'Gaat toch niet over het Paardskerkhof te Engelmanshoven, ge weet toch dat het daar niet deugt, dat veulen daar.' - 'Daar durf ik doorgaan, daar zit ik niets mee in, ik geef voor niets' zei die. Maar toen hij op het Paardskerkhof kwam, sprong de weerwolf in zijn hals, dat was gelijk een veulen en zijn voorste poten hingen zo op zijn borst. En hij heeft het moeten dragen tot aan zijn huis. Daar sprong het af en het ging op de poort liggen en hij is langs achter binnengegaan en hij is in 't bed gaan liggen en hij is ervan gestorven. Dat vroeger meer bestond als nu, dat is zeker.

Opgetekend door F. Beckers, Leuven, 1947 in Engelmanshoven

ONTDEKKING VAN DE DAG

Christiaens, Marie, volksfiguur

Gelinden 14.08.1669 , Jacob Schoenaerts 

Vrouw van schout  Schoenaerts. 

Bewoonster hoeve Groenschild Klein-Gelmen 

Beschuldigd van hekserij 1667 en waarschijnlijk terechtgesteld 1669.

Lit.: J. BROUWERS, De vrouw met de zwarte sluier. Een heksenproces te Gelinden in 1667-1669, in Limburg, 36, 1957, p. 263-266, 273-284 en 301-308.