De oude advocaat van Gelinden kwam terug

De oude advocaat van Gelinden kwam terug

In de kelder van X had men een oude advocaat verbannen. De advocaat was schatrijk, maar veel van zijn grond had hij zich onrechtmatig toegeëigend. Toen de advocaat gestorven was en men zijn lijk had opgebaard, was het dode lichaam plots verdwenen. Om geen paniek te zaaien onder de dorpsbewoners had men de kist dan maar met stenen opgevuld en zo begraven. Na zijn dood kwam de advocaat echter spoken in een kelder. Een Redemptorist heeft zijn geest verbannen naar een gedeelte van de kelder, die men dan dichtgemetseld heeft. Omdat iemand die niet goed begraven werd steeds kan terugkomen om te spoken, verbant de pastoor nu iedere dode in zijn graf.

In Lusisses kelder is de oude advocaat verbannen. Die was schrikkelijk rijk maar dat was niet allemaal van hem, als die de kans klaar zag dan palmde hij een stuk van uw land in en hij gooide uw 'reensteen' uit en hij plantte een andere met zijn naam op. Toen die gestorven was en toen hij 'op de walm'lag' was op een keer zijn lijk weg. Maar om dat stil te houden hebben ze de kist toen vol stenen gedaan en zo begraven. Maar daarna kwam die terug en dan spookte hij daar in de kelder. En toen is daar een Redemptorist geweest en die heeft hem verbannen gehad in de helft van de kelder en dat hebben ze toen toegemetseld. Ja, iemand die niet goed begraven is, die komt terug. Daarom bant de pastoor nu iedere dode in zijn graf, dan kan hij niet meer terugkomen.

Opgetekend door F. Beckers, Leuven, 1947 in Gelinden

ONTDEKKING VAN DE DAG

Coenegrachts, Herman, aalmoezenier

Millen 28.10.1823  - Morelia (Mex.) 06.11.1865  

Molenaarszoon Wintershoven. Priester 1851, jongere broer van pastoor Hendrik Coenegrachts van Wilderen-Duras. Kapelaan hoofdkerk en eerste rector van Sint-Marten 1855, woonde op het huidige Sint-Maartenplein  tegen het vroegere kerkhof. Leraar middelbare school. Geesteszorg voor soldaten van nabijgelegen kazerne. 

Werd na tussenkomst van Mgr. De Ram, rector Leuven, aalmoezenier van Belgisch expeditiekorps als steun voor Maximiliaan, keizer van Mexico en schoonzoon van Leopold I in 1864. Scheepsreis met ‘Tampico’ van Saint-Nazaire naar Vera Cruz jaarwisseling 1864-1865 met het derde detachement. Nederlaag in Tacambaro 1865. 

Richtte met enkele geneesheren militair hospitaal op in Morelia. Bij tyfusepidemie zelf bezweken in huis van notabele. Wegens verdiensten uitzonderlijk begraven in koor van Sint-Antoniuskapel nabij OLV-kerk van Morelia. Kelk geschonken door parochianen van Sint-Marten in 1864 werd in 1866 terugbezorgd aan de Sint-Maartenkerk  ST


Morelia (Mex.), kathedraal


Info: Danny Gennez, Jan Vanaudenaerde, Albert Daerden en Ludo Melard.
Lit.: G.A. ADRIAENS, Biographie de M. Herman Coenegrachts, aumônier des Belges au Mexique, Brussel: de Cock, 1870, uit: LOISEAU; J. MUYLDERMANS, Een Limburgsch legeraalmoezenier, Herman Coenegrachts, in Limburg, 9, 1927-1928, p. 27-31; Albert DUCHESNE, L’expédition des volontaires belges au Mexique 1864-1867, (Bijdragen Centrum voor Militaire Geschiedenis, 3), Brussel, 1967-1968, p. 53, 209, 220, 225 en 434; Achille THIJS, Historie rond een oude kelk uit de St.-Maartenkerk te St.-Truiden, in HBVL, 19/20.08.1972; Monique LEFEBVRE, Het Belgische Vrijwilligerskorps in Mexico 1864-1867, in Tijdschrift van het Museum van het kamp van Beverlo, 31, april-mei-juni 2003, p. 12-16; BEKTRUI, 1, 2004, p. 1; Jos VERHEYDEN, Aalmoezenier Herman Coenegrachts. Een bekende Truienaar, in BINK, 8, 3de kwartaal 2005, p. 14-16; Laurent COENEGRACHTS en Ludo MELARD, E.H. Coenegrachts, priester van het bisdom Luik, legeraamoezenier (1823-1865), in GOGRI-tijdschrift, jg. 9, extra nr., november 2012, p. 17-20.