Een meisje van twintig jaar had zich door het lezen van een boek aan de duivel overgegeven. Wanneer het meisje in haar bed lag, begon ze vaak te roepen "Daar zijn ze weer!" De anderen konden dan niets zien, maar ze hoorden wel vreemde geluiden. Het meisje leed zo verschrikkelijk onder deze kwellingen, dat er zelfs mensen helemaal uit Sint-Truiden kwamen om haar te zien. Noch de pastoor, noch de heilige paters konden het meisje helpen. Uiteindelijk heeft men het meisje naar de Witzusters van Sint-Truiden moeten brengen, waar ze tussen twee matrassen werd verstikt. Er was geen andere oplossing. Enkele jaren later is het huis waarin het meisje had gewoond, afgebrand.
Ik geloof niet gauw iets, maar van mijn vader weet ik wat hier echt gebeurd is. In het huis hier verder was een meisje en dat was van de duivel bezeten, ze had een boek gekregen en gelezen en toen had ze 'haar' aan hem overgegeven. Ze moest een twintig jaar oud zijn en als de duivel naar haar kwam, dan kon ze zo lelijk doen. Dan riep ze 'Daar zijn ze weer' en dan kondt ge zien hoe ze afzag, dat waren tormenten. En de mensen hielden de wacht bij haar maar die zagen niets, en eens waren ze misschien wel met twintig man rond haar bed gaan staan, en toen riep ze 'Ze zijn daar weer'. Toen hoorden ze een 'gekrets' tegen de planken van het bed, gelijk van een rat, maar ze konden nergens niets zien, en in de muur was het djoek, djoek, djoek, djoek, gelijk een trein die vertrekt.Tot van St.-Truiden kwam er volk af om dat te zien, dat wou hier toen iets zeggen. En de pastoor kon er niets aan doen en toen had hij heilige paters doen afkomen. Er zijn paters die meer macht hebben dan geestelijken. Nog was er gene die het meisje kon helpen. Ze was helemaal onder de voeten gekomen daarvan, want het was verschrikkelijk wat ze afzag. Toen hebben ze haar naar de Witzusters gedaan te St.-Truiden en daar hebben ze haar tussen twee matrassen versmacht, er was niets mee aan te vangen. Dat heeft mijn pa verteld en dat weten hier nog veel mensen te vertellen. Toen ze weg was, was dat daar ook gedaan in dat huis. Enige jaren daarna is het afgebrand.
Opgetekend door F. Beckers, Leuven, 1947 in Gorsem
Mielen boven Aalst 10.10.1836 Elsene 31.07.1903 Virginie Ghijsens
Zoon van Willem en Maria Josepha Bormans.
Lessen Latijn bij pastoor Theunissen in Aalst. Ll. Normaalschool 1851-1854, grootste onderscheiding. Onderwijzer college Asse, pensionaat Snyders Brussel, instituut Saint-Martin Brussel, Opwijk en Gors-Opleeuw. Onderwijzer Gelinden 1857. Huwelijk met dochter graankoopman Gelinden 1863. Vader van priester Oswald. Letterkundige. Kantonnaal inspecteur Maaseik 1873 en hoofdinspecteur 1885 lager onderwijs.
Dochter Alfonsine, onderwijzeres, huwde met drukker J. Van Der Donck Maaseik.
Schrijver . Boek De l’enseignement de la rédaction dans les écoles primaires, spécialement dans les écoles primaires rurales, suivi du plan (2de ed., gedrukt bij Vanwest-Pluymers in 1860), bekroond door het Journal de l”Enseignement primaire et de l’enseignement moyen du second degré 1859. Voorstander Socratische methode. Diploma Londen 1871 en medaille Wenen 1873 voor leerboeken. Stichter opvoedkundig tijdschrift Katholiek Schoolblad 1879, later De Opvoeding. Stichter Schoolbond tegen Alcoolisme 1887. Handboeken anti-alcoholisme, vaak samen met zoon en dokter Albert Robijns.
Schreef tekst Ons vaandel voor lied van vlag alcohol-onthoudersbond, met Belgische kleuren, groene morgenster op wit veld. Andere werken: Nieuwe schrijf-leesmethode. Leesboek voor volksscholen. De kleine zanger. Methodische stijl- en denkleer. Aanleiding tot het vervaardigen van Nederduitsche opstellen. Methode om de Nederduitschen op korten tijd te leeren Fransch lezen. Nederlandsche spraakleer. Elementaire oefeningen in het schoonschrijven. Hand-atlas der Bijbelsche geschiedenis. Rekenkunde der lagere scholen. Woonde later in Hasselt, maar toevallig in Elsene overleden. Neefje Alfred Robyns, hoofdonderwijzer te Neeroeteren was ook auteur van leerboeken. Straatnaam Gelinden. Staatsieportret Stadsmus Hasselt.