Op een dag ging de dochter van de schoolmeester van Kerniel samen met haar moeder, haar zus en haar broer naar Hasselt. 's Middags aten ze hun boterhammen op in een café. Toen ze buiten kwamen uit het café, liep er een oude vrouw voorbij, die opvallend naar de kleine X bleef staren. Even later krioelde X' hoofd van de luizen.
En nu nog een, dat is nog zo lang niet gebeurd. De juffrouw van de schoolmeester van Kerniel ging eens met haar moeder en haar zuster en haar broer naar Hasselt. Ze hadden hun eten meegenomen en toen ze dat opaten in een café, scheelde er nog niets. Toen ze uitgingen kwam daar een oude vrouw aan hen door en die bezag de kleine Harie zo fel. Een beetje daarna krioelde zijn kop van luizen en hij kon maar niet uit zijn haar blijven met zijn hand. Het waren van die dikke luizen, die ge niet gemakkelijk kunt kapot krijgen en de moeder was toch zo beschaamd. 'Wat moeten de mensen wel van ons gedacht hebben' zei de juffrouw, die heeft het mij verteld.
Opgetekend door F. Beckers, Leuven, 1947 in Groot-Gelmen
Hasselt, 21.12.1872 Marie Nelissen Mere, 13.1.1956
Zoon van Hasseltse fotograaf Henri Blanckart (Rolduc 1833 – Hasselt 1894), leerling bij Plumier in Brussel en Sallas in Charleroi, en Elisabeth Hubertina Hubar uit Sint-Truiden. Huwde Alkense. Bijhuis in Antwerpen Carnotstraat.
Fotograaf . Vestigde zich in Sint-Truiden en verhuisde in 1909 van de Brustemstraat naar het oud huis drukker Vanwest-Dubois in de Tiensestraat. Uitgever van prentbriefkaarten. Fotografie aan huis voor zieken en overledenen. Kunstschilder. Fotomaterialen voor amateurs. Inkadering. Broer van Hasseltse fotograaf Auguste (1878-1952) met bijhuizen in Sint-Truiden en Tongeren. Hubert was vader van fotograaf Henri (°Sint-Truiden 1908). Verhuisde met echtgenote naar Anderlecht 1936 . Fotozaak overgenomen in 1952 door Elly Robyns-Bögemann (1916-2005).

