De weerwolf laat zich dragen

De weerwolf laat zich dragen

In een holle weg in Melveren zat vroeger een weerwolf. Op een dag wandelde X, een jongeman van vijfentwintig, door de holle weg, toen er plots een weerwolf op zijn rug sprong. De poten van het dier leken op die van een kalf. X wist van zijn moeder dat hij het Sint-Jansevangelie moest bidden om de weerwolf kwijt te raken. En inderdaad, het dier verdween. Toen de jongeman bevend van schrik thuiskwam, liet hij zich onmiddellijk door zijn moeder met wijwater besprenkelen. Zijn moeder, die afkomstig was van Zepperen, had ooit ook eens een weerwolf gezien. Nadat ze hulp was gaan halen, hadden enkele mannen het dier met een sikkel verwond. Toen de weerwolf bloed verloor, nam hij weer zijn menselijke gedaante aan. Het bleek een man van Zepperen te zijn.

Die holle weg daar hebt ge al gezien? Die is aan weerskanten bewassen met bomen en doornen en struiken en het was vroeger de spraak dat daar een weerwolf zat. Ene van mijn werkvolk Bona, een jongen van vijf en twintig jaar, hield bij hoog en bij laag vol dat hij daar de weerwolf eens had moeten dragen. Bona kwam door die holle weg en daar sprong de weerwolf in zijn rug, hij was gelijk een kalf en zijn poten had hij hier zo. Dat was me iets en hij was zo zwaar en dat moest Bona dragen. Maar hij wist van zijn mam wat hij moest doen en hij begon het evangelie van Sint-Jan te bidden en toen hij halfweg was, liet de weerwolf 'hem' vallen. Zo, ziet, zo beefde hij toen hij het vertelde en toen hij thuiskwam, riep hij 'Maar wijwater mam, maar wijwater op me.' Zijn moeder was van Zepperen en die had daar ook eens een weerwolf zien lopen. Toen hadden ze daar een sikkel aan een staak gebonden en toen waren ze daar gaan zoeken en toen ze hem zagen, kapten ze hem in zijn hals met die sikkel, en lijk een weerwolf bloed laat, is hij terug mens. Dat was ook ene van Zepperen.

Opgetekend door F. Beckers, Leuven, 1947 in Melveren

ONTDEKKING VAN DE DAG

"Must see" over Sint-Truidens erfgoed

Een rijke erfgoedstad als Sint-Truiden, tot zowat 1860 de grootste in Limburg, telt heel wat instellingen, kringen en particulieren met een hart voor het lokale erfgoed. Sinds einde jaren 1990 duiken de eerste lokale websites op en sinds begin jaren 2010 biedt het sociale medium Facebook kans om oude foto's of documenten te delen en daarop te reageren. 

Een degelijke gereedschapskist voor de beginnende vorser (of student of studiebureau) lokale geschiedenis biedt de Geschied- en Oudheidkundige Kring Sint-Truiden  op de website  . Vooral linken naar historische kaarten en publicaties over onze stad. Mét inhoudsopgaven van lokale heemkundige tijdschriften. 



Bij de Facebookgroepen zijn voor groot Sint-Truiden einde 2019 interessant:

 www.facebook.be/Sint-Truiden:VROEGERenNU (Henri Vanelderen en Dirk Massa)

 www.facebook.be/AbdijSint-Truiden:OraetLabora (Paul Koekenbergh, Ivo Breesch, Luc Renson en Puck Claes, 2015)

 www.facebook.be/SintTruidensErfgoedOverleg (2013)

 www.facebook.be/MINSEvanSintrùin (André Pictoel, 2018)

 www.facebook.be/StratenvanSint-Truiden (André Pitcoel en Fréderic Bay, 2014)

 www.facebook.be/Trudonensia (Rohnny Rekoms, 2018, verkoop)

 www.facebook.be/Sint-TruidenindeGrooteOorlog (Rohnny Rekoms, 2015)

 www.facebook.be/IkwooninSint-Truiden (Veerle Raedschelders, Rudi Appeltants, Ludwig Appeltants e.a.)