De witte juffrouw en de zwarte madam

De witte juffrouw en de zwarte madam

Een man die in de kasteelhoeve woonde, was in Hoepertingen naar de kermis geweest. Toen hij thuiskwam, ging hij naar de keuken om nog wat te eten. Toen hij in de keuken kwam, zag hij echter een witte juffrouw die tegen de schoorsteen leunde. De man ging verschrikt naar boven in de hoop dat de juffrouw hem niet zou volgen. Toen hij zijn slaapkamer binnenkwam, hoorde hij een luide slag alsof het hele huis instortte. De volgende dag was er niets vreemds te bespeuren. De baron van het kasteel beweerde ook dat er vaak witte juffrouwen verschenen. Dat gebeurde omdat iemand zich het kasteel ooit onrechtmatig had toegeëigend.

Pa zaliger woonde op de 'winning' van het kasteel en als die mannen van een kermis kwamen, dan was het laat en dan hadden ze honger. Zo kwam hij eens van Hoepertingen-kermis en toen hij in de keuken kwam, stond daar tegen de schouw geleund een witte juffrouw. Hij was zo verschrikt dat hij geen woord kon zeggen en dat hij geen brokske dorst eten en hij ging recht boven op met zijn gezicht omlaag, dat ze hem niet kon nakomen.Boven op de trap trok hij rap zijn botten uit en toen hij juist in zijn kamer wou springen, toen ging daar een slag af of het daar inviel. En 's anderendaags was daar niets te zien. Hij heeft me dat dikwijls verteld. Mijnheer de baron, de oude, wou ook hebben dat daar witte juffrouwen kwamen en dat was, omdat het kasteel zwart goed geweest was.

Opgetekend door F. Beckers, Leuven, 1947 in Ordingen

ONTDEKKING VAN DE DAG

Hallo Micro! Onze oudsten aan het woord

Het project "Hallo Micro!" is in 2008 gestart als een vrijwilligerstraject van het stadsarchief. Door interviews met Truienaren die ouder zijn dan 75 jaar wil het stadsbestuur de recente geschiedenis van de stad op een originele manier reconstrueren. De mondelinge getuigenissen worden gearchiveerd want het persoonsgebonden materiaal is een perfecte aanvulling op de collecties van het officiële archief van deze historische stad. De antwoorden op de vragen met hun menselijke invalshoek worden in het lokale dialect opgenomen.

Elk jaar komt een ander dorp in beeld. Telkens in november wordt de oogst aan interviews en familiefoto’s getoond in het plaatselijke ontmoetingscentrum. Bij wijze van ontsluiting van telkens een tiental interviews is er een week lang fototentoonstelling met vertoning van de audiovisuele montages. Daarbij is een grote publieke opkomst gegarandeerd. Op deze manier herbeleven de inwoners van die buurt hun jeugd. De jongeren en de nieuwe inwoners maken kennis met de volksfiguren en de historische plekjes van hun dorp of wijk.



Deze dorpen en wijken kwamen al aan bod: 

2008: Nieuw Sint-Truiden en Tuinwijk
2009: Engelmanshoven, Gelinden en Groot-Gelmen
2010: Zepperen
2011: Halmaal en Sint-Truiden (twee aparte edities)
2012: Aalst
2013: Brustem
2014: Velm
2015: Gorsem en Runkelen
2016: Kerkom
2017: Ordingen
2018: Melveren
2019: Wilderen en Duras