X uit Duras was een soldaat. Op een dag moest hij het paard van zijn overste schoonmaken. Toen X klaar was, nam hij het paard in de armen en bracht het naar zijn overste met de woorden "Op die manier maakt het paard zijn poten niet terug vuil." Ook werd verteld dat men in Duras op een dag aarde vervoerde op een kar. X ging voor de kar liggen en liet de wielen over zich rijden. Daarna stond hij ongedeerd recht, met de woorden "Zo zou een mens zich nog kunnen bezeren!" Toen X wilde sterven, heeft men een beroep moeten doen op de Dalpierres van Nonnenmielen, een kasteel in Sint-Truiden. Wat die vrijmetselaars met hem gedaan hebben, is niet bekend.
Jan T. van Duras was met pa zaliger soldaat geweest, hij was oppasser van een overste en op een keer moest hij die zijn paard schoonmaken. Toen hij gedaan had kwam hij af met het paard in zijn armen. 'Dan maakt het zijn poten niet terug vuil' zei hij.Op een keer waren ze in Duras aarde aan 't 'varen' en toen kwam Jan T. voor de kar staan en hij liet het rad over 'hem' gaan en de kar was zwaar geladen. Maar toen stond hij op en hij schudde eens met zijn armen 'Zo zou een mens 'hem' nog kunnen pijn doen' zei hij, hij had niets. Toen die moest sterven ging dat nog niet goed, en toen zijn de D. van Nonnenmielen moeten komen, wat die vrijmetselaars daar gedaan hebben weet ik niet.
Opgetekend door F. Beckers, Leuven, 1947 in Runkelen
Elk jaar op Kermiszondag, de Drievuldigheidszondag na Pinksteren, trekt de Genoveva- of Sacramentsprocessie uit in Zepperen. Hierbij brengen de Zepperenaren hulde aan hun patrones, de heilige Genoveva van Parijs, en zegenen de weiden en akkers.

De verering van de Heilige Genoveva kadert in de volksdevotie tot de zgn. Drie Gezusters, samen met Brustem en Rijkel. In de archivalia zitten getuigenissen over de processie uit het Ancien Regime. De Genovevaverering werd waarschijnlijk door een begaardenpriester van Zepperen naar Steenhuffel overgebracht, waardoor ook in Steenhuffel jaarlijk een Genovevaprocessie uitgaat.
In 2006 werd de processie in Zepperen vernieuwd met hulp van de Erfgoedcel Sint-Truiden en lag de nadruk op taferelen uit het leven van de heilige, in plaats van op Bijbelse scènes.
