Appeltants, Leopold

Appeltants, Leopold ‘Kogelke’, voetballer

Sint-Truiden 30.03.1922  Sint-Truiden, 30.06.2001 

Leopold Appeltans

Zoon van mijnwerker Frederik en Augustine Vanbrabant , Gasthuisstraat. Adjudant  in leger en caféhouder . Voetballer  centervoor en topschutter. Rode Duivel in de nationale ploeg 21 november 1947 en 15 jaar speler nationale militaire ploeg. 21 jaar in eerste elftal STVV. Vernuftig spelverdeler. Hielp als 37-jarige STVV naar eerste 1957, maar verkoos geen semi-prof te worden. Koosnaam ‘Kogelke ’ van La Dernière Heure omwille van zijn hard, gericht schot. Tweevoetig topscoorder en snelle spurter. Later speler-trainer SC Hoegaarden in provinciale afdeling. 

Info: André Grammet en Wikipedia.
Lit.: Staf HENDERIX en Gerard MATHIJS, STVV 50 jaar, 1973, p. 33-68; Norbert STAS, “Voetbal heeft me niet rijk maar wel gelukkig gemaakt”, (Retro), in HBVL, 22.02.1991; Fernand MASSA, Leopold Appeltants, de eerste Sint-Truidense Rode Duivel, in 't Bukske, nr. 8, najaar 2013, p. 9-17.


ONTDEKKING VAN DE DAG

De trap des aanstoots

De Luikse architect Etienne Fayn slaagde erin om een mooi stadhuis in Luikse classicisme te ontwerpen rond de oude halle en de belforttoren. De stadsmagistraat betrok zijn nieuwe symmetrische bouw in juli 1759 onder begeleiding van drie kanonsalvo's. De interieurafwerking, vooral door de modieuze Luikse vakmensen, moest toen nog beginnen.
Maar... die saaie horizontale kroonlijst wou de stad als bouwheer toch verbeteren. Kijkend naar Brabant en Antwerpen liet ze in 1766 zwierige frontons met klokgevel, curven en tegencurven plaatsen aan de hoofdgevel. Pater minderbroeder Johannes Bolgrez bracht een plan mee uit Antwerpen. Ook kwam er een dubbele puitrap naar de verdieping, om de begane grond te kunnen verhuren. Enkele jaren later verdween deze blijkbaar té bombastische ingreep terug. 

Eigentijds kroniekschrijver Debruyn is genadeloos voor zoveel pretentie en tekent - met veel lekenfantasie - dit on-Luikse gedrocht. Hij schrijft ook hoe men half juni 1766 bouwt aan "eene nieuwe blauw steene balcon, ende het frontispicium wierd verciert met nieuwe crollen, oock met eenen nieuwen noijt in dese landen geinventeerde blauw steenen trap dienende tot spot der borgers ende vreemdelingen hier passerende om het onnodigh ende verquist geldt". 

Van deze verbeteringsoperatie getuigt nog een jaartalsteen met stadswapen boven het balkon. 






Lees: Christine VANTHILLO, Het stadhuis van Sint-Truiden, van binnen uit bekeken, in Sint-Truiden in de 18de eeuw, tentoonstellingscataloog, Sint-Truiden: Sint-Truiden 1300 vzw., 1993, p. 109-117; Fernand DUCHATEAU, Het boek van Debruyn. Een kroniek van de achttiende eeuw in Sint-Truiden, in idem, p. 168 en 209-267 en Sint-Truiden 1693-1793, in idem, p. 7-26; Het stadhuis van Sint-Truiden. Hart van de democratie, Sint-Truiden: stadsbestuur, 2018, p. 131-133.