De oude advocaat van Gelinden kwam terug

De oude advocaat van Gelinden kwam terug

Een oude man die op een hoeve in Halingen had gewoond, kwam na zijn dood spoken. Hij kon geen rust vinden omdat hij zich tijdens zijn leven vele bezittingen onrechtmatig had toegeëigend. Om middernacht zat het spook in de paardenstal en maakte daar de dieren los. Op zulke momenten scheen er een fel licht alsof het klaarlichte dag was. Hoewel ze hem nooit zagen, moest het in die hoeve toch wel echt spoken, want geen enkele knecht wilde er blijven werken. Toen de pastoor de stal kwam overlezen, heeft hij het spook voor negenennegentig jaar naar het Hondsveld verbannen.

Een Ouwer die op een 'winning' te Halingen, een gehucht van Velm, gewoond had, kwam terug. Die had onrechtvaardig goed en toen hij dood was moest hij komen spoken. 's Nachts te twaalf uur zat hij in de paardenstal en dan liet hij de paarden los en dan was het zo klaar als bij dag, zo een licht scheen daar. Maar ze hebben hem nooit gezien, maar 't moest toch wel echt zijn dat het daar spookte, want ze konden geen knecht houden, er was gene die het daar uithield. De pastoor van 't dorp ging de boel overlezen en in de stal 'leesde' hij tot als het spook kwam en toen heeft hij hem op een bunder goed van hem in 't Hondsveld gebannen voor negen en negentig jaar en nog, anders kwam hij weer terug.

Opgetekend door F. Beckers, Leuven, 1947 in Velm

ONTDEKKING VAN DE DAG

Burgemeesterwapens

Elke burgemeester laat zijn wapen na

De burgemeesters die bouwden of verbouwden aan het stadhuis lieten hun naam na in de vorm van hun familiewapen. Dat gebeurde zowel bij de torenheropbouw in 1606, de nieuwbouw van het stadhuis in 1759, de inrichting in 1788, de restauratie in 1927 en de actuele restauratie en nieuwe inrichting afgerond in 2016.

Burgemeesters van voor 1795 waren vooral belastinginners en verdelers van stedelijke taken, anders dan de burgemeesters vandaag. De geschilderde wapens uit 1788 in de vroegere raadszaal, nu trouwzaal, zijn niet steeds met heraldische nauwkeurigheid bijgeschilderd in de loop der jaren.

Keel = rood, sabel = zwart en lazuur = blauw.


Jan Lycops1606: gedeeld, in I van keel met gouden korenschoof, in II van goud een huismerk van sabel in de vorm van een patriarchaal kruis onderaan heraldisch rechts herkruist. Belforttoren gevel.


Willem Preuveneers 1606: van keel met gouden keper beladen met drie meerlen in sabel en vergezeld van drie zilveren scheerdersscharen met de punt naar onder. Belfortoren gevel.


Baudoin Moers 1759: van goud met drie morenhoofden van sabel, met wrongen van zilver, geplaatst 2-1. Schoorsteenlambrizering vroegere raadszaal.



Maurice Schoenaerts 1759 in zilver een Boergondisch kruis van sabel met over alles heen een zilveren schelp. Schoorsteenlambrizering vroegere raadszaal.


Jean Barthélemy Balthazar de Pitteurs (-Hiegaerts) 1788: van zilver met een groene klimmende leeuw, rood geklauwd en getongd met schuinbalk van goud, beladen met vier zwarte koeken. Plafondlijst vroegere raadszaal.


Trudo Luesemans 1788: gevierendeeld, in I en IV geschaakt van keel en goud in vier rijen, elk van vier vakken. II en III in zilver drie ruiten van lazuur, geplaatst 2-1. Plafondlijst vroegere raadszaal.


Paul Cartuyvels 1927: op lazuur een zilveren, zwemmende zwaan met in het schildhoofd twee gouden sterren. Gebeeldhouwd onder het Trudobeeld in de belforttoren.


Veerle Heeren 2016: in goud een leeuw van keel, met kop en manen van sabel, geklauwd en getongd van lazuur, een gekanteeld schildhoofd van lazuur, bezaaid met venussymbolen van goud. Ingemetseld in de inkomhal.