Avi, Pierre (August), "Piet"

Sint-Truiden 09.07.1930  Sint-Truiden 10.02.2007  Maria Marana 

Zoon van Italiaanse mozaïst Giacomo, geboren in Novinger Missouri (USA) 1908, naar Sint-Truiden 1927, +1972, en Anne Schoofs, dienstmeid in Schaarbeek. Vader van romaniste Adèle. Scout Sint-Augustinus.  

Ontdekt als schrijver  door buurman Bert Struys Middenlaan. Gestimuleerd door Hendrik Prijs om teksten te schrijven voor cabaret Mansouck, conferencier Sint-Truidens Volkscabaret 1948. Sporadisch jeugdhoekje in De Tram . Verzekeringsverificateur 1952 en -inspecteur 1959. Bestuur LiCu en Vereniging Limburgse Auteurs. Lid Kristelijk Vlaams Kunstenaarsverbond en Vereniging Vlaamse Letterkundigen. Toneelacteur Pol Stas. Bevriend met journalist Louis Sterken. 

Publiceerde in Oostland, Schuim en Kruispunt. Kortverhalen en novellen. Poëzieprijs Appel 1977. Redacteur Appel 1979-1981. Lezingen in beide Limburgen. Hoofdredacteur verzekeringstijdschrift De Planter van maatschappij Utrecht 1985. Lid dialectkring ’t Neigemenneke  en auteur korte bijdragen in ‘t Bukske. Kommanderijstraat 

 Publ.: De Krant, in HBVL, 18-19.03.1967; Het vaarwel aan de kudde, in HBVL 13.07.1968; Dies Irae, in HBVL, 06-07.12.1969; De gelieven van Suetendael, historische novelle 1969, Zutendaal: VTB-VAB, 1978; ’k Zag twee apen, in Appel, 1976; Verwachting, in Oostland, nr. 61, januari 1979, p. 22-23; De barbier van Yepes, in Appel, 1981; Het fatum, in Kruispunt, 20, nr. 80, december 1981, p. 17-22; Meditatief gedicht, in Frans CORNELIS en Angèle SELSCHOTTER, Poëzie voor elke dag, Keerbergen: gemeente, 1984, p. 25; De held van de Abruzzen, in Kruispunt, 23, nr. 92, september 1984, p. 2-4; Aan zee, in Kruispunt, 29, nr. 119, december 1988, p. 2-3; Asserànses, in ’t Bukske, nr. 4, 1998, p. 36-38; Den truggeleer, in ’t Bukske, nr. 6, 2002, p. 47-48; Waarom tranen?, gedicht op begraafplaats Kerkom, in Woorden sterven niet, Sint-Truiden: stadsbestuur, 2008, p. 16 en 24. Info: HIP en Maria Marana. 
Lees : “De gelieven van Suetendael”. Uitgave van historische novelle, in HBVL, 01.07.1978; WIE1989, p. 38; Willem DRIESEN, Italiaanse ‘mosaïsten’ aan het werk in Sint-Truiden (1920-1960), in IMPORT, p. 15-21 en 62; DEVOS, p. 27.


ONTDEKKING VAN DE DAG

Sint-Gangulfuskerk

Sint-Gangulfuskerk

Het oudste en mooiste kerkje van Sint-Truiden staat in de Diesterstraat  en is een schoolvoorbeeld van romaanse bouwkunst uit de 11e eeuw. Het is de oudste kerk van de stad, gebouwd door abt Adelardus II  (1055-1082). De driebeukige romaanse basilica verving vermoedelijk een nog oudere Karolingische kerk. Van Adelardus’ bedehuis bleef de middenbeuk bewaard. Koor en apsis zijn jonger, terwijl het gotisch transept uit de 16e eeuw dateert. De zijbeuken werden in de 17e en 18e eeuw herbouwd op de oude funderingen. 

Tussen 1961 en 1964 werd de kerk gerestaureerd door architect P. Vanmechelen en onder toezicht van prof. R. Lemair waarbij ze haar vroeger uitzicht terugkreeg. In zijn huidige vorm beschrijft de plattegrond een basilicale kruiskerk met kleine, ingebouwde westtoren en een halfronde apsis. Boven de westingang staat in het timpaan een merkwaardige 13e-eeuwse Christus aan het kruis. De mooie apsis wordt langs buiten geaccentueerd door drie rondbogen en drie verdiepte vensters. Het interieur is eenvoudig en mooi. De middenbeuk heeft rondboogarcaden op vierkante pijlers uit mergel, met daarboven rondboogvormige bovenlichten. Met uitzondering van de halve koepel boven het koor wordt de rest van het gebouw afgedekt met een vlakke houten zoldering. Tot de kerkschat behoren: een reliekhouder van Sint-Gangulfus van omstreeks 1700, een (verminkte) 16e-eeuwse Annaten-Drieën en een even oud gepolychromeerd triomfkruis. Gratis toegang.