Heksen berijden 's nachts de paarden

Heksen berijden 's nachts de paarden

In de Lang Wei achter de kerk in Wilderen kwamen soms heksen op de paarden rijden. 's Ochtends waren de dieren helemaal bezweet. De mensen uit de buurt hoorden het goed wanneer de paarden 's nachts galoppeerden, maar niemand durfde het aan om te gaan kijken. Wanneer ze bij het eerste ochtendlicht gingen kijken, zagen ze rond de dikke boom een kring waar de heksen te paard hadden gereden. Het gras was er ook helemaal weg, en men kon er geen nieuw gras zaaien.

In de Lang Wei achter de kerk daar kwamen de heksen op de paarden rijden. De beesten stonden daar 's morgens nat te dampen, zo hadden de heksen 's nachts gereden. Dat konden de mensen goed horen, als die paarden daar galoppeerden, dat was een 'lawijt', maar niemand dorst gaan zien. En als 't klaar was, dan gingen ze zien. Daar was een dikke boom en daarrond stond een grote ring waar de heksen in volle galop rondgereden hadden, daar was het gras helemaal kapot. En het hielp niet dat ze daar nieuw gras zaaiden.

Opgetekend door F. Beckers, Leuven, 1947 in Wilderen

ONTDEKKING VAN DE DAG

De trap des aanstoots

De Luikse architect Etienne Fayn slaagde erin om een mooi stadhuis in Luikse classicisme te ontwerpen rond de oude halle en de belforttoren. De stadsmagistraat betrok zijn nieuwe symmetrische bouw in juli 1759 onder begeleiding van drie kanonsalvo's. De interieurafwerking, vooral door de modieuze Luikse vakmensen, moest toen nog beginnen.
Maar... die saaie horizontale kroonlijst wou de stad als bouwheer toch verbeteren. Kijkend naar Brabant en Antwerpen liet ze in 1766 zwierige frontons met klokgevel, curven en tegencurven plaatsen aan de hoofdgevel. Pater minderbroeder Johannes Bolgrez bracht een plan mee uit Antwerpen. Ook kwam er een dubbele puitrap naar de verdieping, om de begane grond te kunnen verhuren. Enkele jaren later verdween deze blijkbaar té bombastische ingreep terug. 

Eigentijds kroniekschrijver Debruyn is genadeloos voor zoveel pretentie en tekent - met veel lekenfantasie - dit on-Luikse gedrocht. Hij schrijft ook hoe men half juni 1766 bouwt aan "eene nieuwe blauw steene balcon, ende het frontispicium wierd verciert met nieuwe crollen, oock met eenen nieuwen noijt in dese landen geinventeerde blauw steenen trap dienende tot spot der borgers ende vreemdelingen hier passerende om het onnodigh ende verquist geldt". 

Van deze verbeteringsoperatie getuigt nog een jaartalsteen met stadswapen boven het balkon. 






Lees: Christine VANTHILLO, Het stadhuis van Sint-Truiden, van binnen uit bekeken, in Sint-Truiden in de 18de eeuw, tentoonstellingscataloog, Sint-Truiden: Sint-Truiden 1300 vzw., 1993, p. 109-117; Fernand DUCHATEAU, Het boek van Debruyn. Een kroniek van de achttiende eeuw in Sint-Truiden, in idem, p. 168 en 209-267 en Sint-Truiden 1693-1793, in idem, p. 7-26; Het stadhuis van Sint-Truiden. Hart van de democratie, Sint-Truiden: stadsbestuur, 2018, p. 131-133.