In Rijkel (Zepperen) woonde een man over wie men vertelde dat hij zich in een weerwolf kon veranderen. Omdat de man veel boeken bezat en de enige was die kon lezen, hield men hem voor een tovenaar. Toen de man door iemand werd vergezeld, zei hij "Nu moet ik mij veranderen in een wolf. Maar laat mij in uw zakdoek bijten, dan word ik terug mens".
er was hier een man in Zepperen waarvan ze zeiden dat hij zich kon veranderen in een weerwolf; die woonde op een gehucht van Zepperen Rijkel; en dat was daar de enige die kon lezen; hij had een paar oude boeken en daarvoor hielden ze hem voor een tovenaar; hij was eens vergezeld door iemand en plots zei hij "Nu moet ik mij veranderen in een wolf; maar laat me dan in uw zakdoek bijten, dan word ik terug mens.
Opgetekend door A. Abeels, Leuven, 1965 in Zepperen
Sittard 28.10.1912 – Maastricht 25.02.2000
Broer van de priesters Jan en Emile. Klein Seminarie, ondervoorzitter Utile Dulci 1932. Kortverhalen onder pseud. ‘Henk van Dijk’. Priester 1937. Kapelaan Membach 1937, administrator Kelmis (La Calamine) 1943 en kapelaan Welkenraedt 1944. Pastoor Bois 1949, Gelinden 1953 en Smeermaas 1966-1977. Overleden aan brandwonden bejaardenhuis Jekerdal Maastricht. Streekgeschiedenis in Limburgse tijdschriften en dagblad.
Biografische notities in NBIOW. Lid Société d’art et d’histoire du diocèse de Liège en Koninklijke Zuid-Nederlandse Maatschappij voor Taal- en Letterkunde en Geschiedenis. Voorzitter Geschied- en Oudheidkundige Kring GOSSU Lanaken 1972-1977. Prijs Gemeentekrediet van België.
Als pastoor van Gelinden bezorgde hij dit dorp een hele reeks historische bijdragen en trok de aandacht op de lokale mergelontsluiting met zijn unieke fossielen.