Spoken wijzen schatten aan

Spoken wijzen schatten aan

In het kasteel van de Osseweg spookte het, en daarom stond het leeg. Wie het spook kon verlossen, kreeg het kasteel als beloning. Een zekere X van een hoeve, wilde het kasteel kost wat kost voor zich winnen. Hij vroeg aan zijn meester of hij meeging, maar die durfde niet. Aangekomen in het kasteel, begon de knecht koeken te bakken van het meel dat hij van zijn meester had gekregen. Toen om middernacht een geraamte zonder kop en zonder ledematen door de schoorsteen viel, zei Rekem "Spijtig dat je geen hoofd hebt; anders had je me gezelschap kunnen houden." X zette het geraamte in een hoek en ging door met het bakken van de koeken. Even later vielen de armen en de benen van het spook uit de schoorsteen. Toen ook de schedel uit de schoorsteen viel, vroeg X "Eet je geen koek mee?", waarop het spook het hoofd schudde en zei "Eerst moet je naar de kelder gaan; daar staat een kist met geld." X antwoordde "Ga dan maar zelf; als jij het geld gaat halen, dan is het voor jou. Het geld is daar verborgen in de naam van de Rode Geit." En omdat er geen rode geiten bestonden, vervolgde X "In de winkel hier verderop, verkoopt men rode stof. Als ik die stof over een geit hang, dan is het de Rode Geit." Het spook was bang dat X ondertussen weg zou gaan en zei "Je mag hier niet weggaan vooraleer ik verlost ben." X ging een stuk stof kopen, hing die over een geit en sprak tot het spook "Ga nu maar met de geit. Het spook trok naar de kelder met het dier. Reeds op de derde trede riep het spook om hulp, maar X dacht "Als ik help, dan ga ik eraan." Na een tijdje verscheen het bezwete spook met de kist. Het spook sprak "De helft is voor jou en de andere helft is voor de gelovige zielen." Daarna was het spook verlost en X had het kasteel verdiend.

Het kasteel achter de Osseweg stond al lang leeg want daar spookte het. En dat kasteel was te verdienen. Als iemand het spook kon verlossen, dan kreeg hij het kasteel maar het goed niet. Ene van de 'winning', Rekom heette hij, die zei 'Ik ga het verdienen, gaat ge mee?' Maar zijn meester dorst niet en hij gaf zijn knecht een zak meel mee. Hij stak daar een vuur aan en van het meel begon hij koeken te bakken, die at hij zo gaarne. En te twaalf uur viel daar een geraamte zonder kop en zonder armen of benen door de schouw. ''t Is al goed, zei Rekom, maar 't is jammer dat ge geen kop hebt, dan kondt ge me gezelschap houden' en hij zette het geraamte in een hoek. Hij bakte voort en toen vielen daar de benen af en nog wat daarna de armen, en hij gooide dat ook in de hoek. 'Als ge nu nog een kop hadt, dan waart ge mijn kameraad', zei hij, die had geen schrik. Toen viel de kop ook af en toen vroeg Rekom 'Eet ge gene koek mee?' maar het spook schudde neen. 'Als ge niet eet, moet ge maar gaan en mijn niet 'ambeteren' komen' zei Rekom. Toen zei het spook 'Ja, maar eerst moet ge in de kelder gaan, daar staat een kist met geld.' - 'Ga dan maar zelf.' - 'Als ge het uithaalt, is het voor u, dat geld is weggezet in naam van de Rooi Geit.' Maar rooie geiten zijn er niet, dan is het ook nooit te krijgen, maar die daar koeken bakte was een slimme en die zei 'Er is hier een winkel en daar ga ik een stuk rode stof halen en dat hangen we op een geit dan is het de Rooi Geit. 'Ge moogt niet gaan eer ik verlost ben' zei het spook want het had schrik dat Rekom niet zou terugkomen. En hij ging naar de winkel en daar kocht hij een stuk rode stof en toen haalde hij een geit en die had hij helemaal behangen met die stof van boven tot onder en alleen de ogen waren open. Zo bracht hij de geit naar het kasteel maar hij moest ze dragen, want ze kon niet meer gaan met die stof. 'Ga nu maar met de geit' zei hij en hij wilde niet voorop gaan, spoken moet ge hun werk zelf laten doen. En die ging de trap af met de geit, maar op de derde trap riep hij al op hulp, maar Rekom dacht 'Als ik help dan ben ik kapot.' En het geraamte sukkelde door maar 't zuchtte en 't zweette. De kist kon hij daar maar uitkrijgen als de geit eraan raakte en zo kwamen ze op 't laatste boven en 't water stond op zijn gezicht. Toen zei het spook 'De helft is voor u en de andere helft is voor de gelovige zielen, daarvan moet ge missen laten doen.' Toen was die verlost en Rekom had het kasteel verdiend.

Opgetekend door F. Beckers, Leuven, 1947 in Sint-Truiden

ONTDEKKING VAN DE DAG

70 jaar Bloesemfeesten

70 jaar bloesemfeesten en toerisme in Sint-Truiden 

Eigenlijk begon alles in de jaren 40 van vorige eeuw met de Fruitoogstfeesten. Maar in 1951 werd er een eerste bloesemwijding  of bloesemzegening  georganiseerd en werd april de maand van het fruitfeest en zo ontstonden de bloesemfeesten.

Citaat: “Voor de stadbewoner, die de hele winter op zijn muffe kantoor of in de winderige, grijze straten en pleinen de najaarstijd heeft doorgebracht, is de vroege bloeiweelde een heerlijke afwisseling in het kleurloze van alle dagen. Laat hem onze bloeiende Haspengouwse boomgaarden ontdekken en hij zal zijn ogen niet kunnen verzadigen aan dit wondere schouwspel. Al wie benen heeft, al wie zijn ogen wil laten genieten van het heerlijkste natuurtafereel dat ons land kan bieden, al wie lust heeft om doorheen die weelde te wandelen als in een droomland, kome thans naar Sint-Truiden en omgeving.”

In de jaren 50 en 60 verschenen de toeristische programma’s opmerkelijk ook in het Frans.

De Toerist was een “halfmaandelijks orgaan van de Vlaamse Toeristenbond v.z.w.” dat verspreid werd in heel Vlaanderen. In april kwam Sint-Truiden volop aan bod, zelfs met een luchtfoto van de Grote Markt.

In mei 1964 werden ook de vele monumenten betrokken bij de promotie van de bloesemfeesten. Citaat: “De zondagse toerist kan meteen ook monkelend opkijken naar de plejade van prachtige gebouwen die de streek hem te bieden heeft. In een notendop gezegd kunnen we daarvan het volgende ‘gesamtbild’ ophangen …”

het kerkje van Guvelingen was een van de topattracties van Sint-Truiden

De Fruitfederatie van Sint-Truiden organiseerde in samenwerking met de Dienst voor Toerisme geleide bezoeken aan de stad en de regio Haspengouw. De ‘reizen’ konden iedere dag ingericht worden, aldus de toeristische folders van 1964.

In 1974 verscheen er een programma van de Fruitoogstfeesten op zondag 22 september, onder de auspiciën van het Feestcomité der stad Sint-Truiden, onder de ‘hoge bescherming van het Stadsbestuur’

De brochures in de jaren 80 hadden telkens dezelfde lay-out met steevast een foto van bloeiende fruitbomen en daaronder stond geschreven: “De bloesemweelde is een jaarlijks terugkerende pracht die de streek van Sint. Truiden in een sprookjesland herschept.”

De bezoekersaantallen aan het ‘toerismekantoor’ werden vanaf 1949 bijgehouden. Dat eerste jaar waren er in het kantoor 100 bezoekers op de bloesemfeesten, in 1959 waren het er 2033, in 1969 kwamen er 2490 toeristen over de vloer, in 1979 waren het er 21.100, in 2009 waren het er maar liefst 75.970…

Begin jaren 90 waren de bloesemfeesten nog beperkt tot de laatste zondag van april met een lof en bustochten met onderweg koffie en fruittaart. Eind jaren 90 verschenen de bloesemroutes, uitgestippeld voor wandelaars, fietsers en automobilisten. Omwille van het succes werden activiteiten uitgebreid tot de ganse maand april en de fruitsector werd er actief betrokken. Vandaag zetten moderne fruitbedrijven hun deuren open voor de vele bloesemtoeristen. De komst van internet en gespecialiseerde websites zorgen voor een nooit geziene promotie en leuke bed-and-breakfasts kwamen als paddenstoelen uit de grond.

Katarakt

Maar het succes van de bloesemfeesten kende een ongelofelijke boost met Katarakt.

Katarakt was een 13-delige Vlaamse televisieserie, die van 9 december 2007 tot 2 maart 2008 iedere zondag werd uitgezonden door de zender Eén. Met een totaal productiebudget van meer dan vijf miljoen euro is het een van de duurste Vlaamse series ooit. Per aflevering keken gemiddeld meer dan anderhalf miljoen Vlamingen naar de serie. Het programma kreeg in 2008 de Vlaamse Televisie Ster voor Beste Fictieprogramma van de Vlaamse Televisie Academie.

De serie vertelt het verhaal van een personage, Elisabeth Donkers, die het doodbloedende fruitbedrijf van haar schoonvader Roger Hendrickx nieuw leven probeert in te blazen. Door haar oogziekte verloopt dit steeds moeilijker. In een periode van 4 seizoenen volgt de serie de families en de plukkers op het fruitteeltbedrijf in Haspengouw.

Onderschrift bij deze foto

Kataraktroutes, een bezoekerscentrum van Katarakt in het Torenhuis van het Begijnhof, een Katarakttaart, een Kataraktshuttle …

Het toerisme bloeide en groeide in Sint-Truiden en de bloesem- en oogstfeesten werden de kapstok van het toerisme in Haspengouw. 

De bloesemfeesten werden een hip evenement met bloesemlounges in de velden, bloesemnocturnes, kamperen onder de bloesems.


Onderschrift...