Zwarte hond

Zwarte hond

Een man die terugkwam van de jacht, werd gevolgd door een zwarte hond met een ketting. Op een dag besloot de echtgenote van de man hem bij het kasteel van Schorrebos tegemoet te komen. Zodra de hond zijn tanden liet zien, maakte de man aanstalten om het dier te slaan. Toen de man door de hond werd besprongen, zei hij "Als je niet weggaat, dan sla ik je dood!" De hond verdween en is nooit meer teruggekomen.

mene pâ ging op jacht; en hem kam thös med e drupke; en as hem nor hös kam, liep altêd ne zwetten hond achter hem mêd een ketting; en hem vertelde da ôn me moeder; en di zei "Ik zal meigôn." En di van Metstere wôren oek bang; en ne kie ging me moeder hem teige on ’t kastiel van Schorrebos; en dien hond liep achter mene pâ; en me moeder wilden hem ôngôn, mo hem liet z’n tân zien; en me vôder wilden hem slôn en dan sproeng hem op me vôder. "As ge ni weggôt, zal ich oech doeudslôn", zei me vôder; dan liep den hond weg en kam noeut mie trug.

Opgetekend door A. Abeels, Leuven, 1965 in Sint-Truiden

ONTDEKKING VAN DE DAG

Honderdduizenden zelfbouwkapelletjes aan onze gevels

Honderdduizenden zelfbouwkapelletjes

Priester Fernand Mariën, eerst onderpastoor in Jette en later kloosterdirecteur en godsdienstleraar bij de Ursulinen in Tildonk, startte in 1956 een nationale actie ‘Regnum Mariae’. Op zowat alle huisgevels verschenen houten kapelletjes met daarin een Italiaans plaasteren beeldje van de Madonna. De distributie kaderde in een Mariaal offensief van twaalf weken in de parochie met een propagandadag en een “koninginnedag” waarbij iedereen zijn zelfbouwkapelletje kon afhalen. Voor het vensterglas moest je zelf zorgen, want in principe was het kleinood gratis. Giften werden in dank aanvaard. Bij het overlijden van de initiatiefnemer in 1978 zouden er een kwart miljoen gevelkapelletjes verspreid zijn.

Actie-affiche

In de loop van de actiejaren veranderde het kapelmodel. Kenmerkend bleven de Maria-M getopt met kruisje en het gekroonde M-monogram dat verwees naar het Rijk van Maria. In de laatste fase waren de gevelkapelletjes actueel gestroomlijnd en in kunststof uitgevoerd. De honderden houten exemplaren in Sint-Truiden hebben de tand des tijds meestal niet overleefd. Ze worden zeldzaam.


Gevel school zusters Sint-Vincentius-a-Paulo te Zepperen. Afgebroken. 


Lees: Roger DE BROECK, Gevelkapelletjes in Vlaanderen, in Ons Heem, 55, 2001, nr. 2, p. 196-219: Henri VANNOPPEN, in Kapellen in Vlaanderen, Brussel: FARO, 2002.