Sint-Truiden 31.10.1607
Coadjutor met opvolgingsrecht 1585. Abt Sint-Truiden 1586 – 1607.
Oprichter en provisor van het Seminarie 1589. Counterde Luikse Jezuiëten in overname parochie Neerpelt door de opbrengst ervan te bestemmen voor nieuw Seminarie, ingewijd 1590. Financiële toegevingen omwille van oorlogstijden. Plunderende Spaanse troepen. Redde Sint-Truiden van bezetting troepen graaf Mansfeld door grapje met wijnbus. Concentratie van domein o.a. door ruil van Provins tegen Halmaal 1603, met abdij Sint-Vaast Arras. Verkoop refugies Leuven en Mechelen 1593. Bouw kerk Donk. Streefde strenge naleving van kloostergeloften na. Invoering Bursfelder-hervorming in 1603. Nieuwe statuten begijnhof 1589. Affirmeerde zich tegen prinsbisschop Ernest van Beieren en vicaris-generaal Chapeaville.Grafzerk met koperplaat H. Kruiskapel abdijkerk van Mechelse makelij, geplaatst door opvolger Watzon, nu museum Bijloke Gent. Wapen op stadhuistoren 1606. Wapen: in goud drie groene dwarsbalken met drie zwarte merletten in het schildhoofd.
Devies: Fortiter et suaviter .

Eén van de mooiste zalen in het land. De academiezaal van het Klein-Seminarie onderlijnt de betekenis van deze instelling als het intellectueel centrum van Limburg vanaf 1843 tot na de Tweede Wereldoorlog. Daarbij was vooral na de lessen aandacht voor Nederlandse letterkunde.
De Gentse stadsarchitect Louis Roelandt was door de test
aangezocht om hun hospitaal voor geesteszieke vrouwen te bouwen. Hij ontwierp ook samen met zijn leerling Isidore Gerard de neogotische toren van de hoofdkerk.

Door de scheiding van de beide Limburgen in 1839 moest het Klein-Seminarie van het bisdom Luik verhuizen van Rolduc, nu Nederlands gebied, naar de vroegere abdijsite in Sint-Truiden. Bisschop Van Bommel besefte het belang van dit opleidingscentrum. Bij het enorme complex in de binnenstad was ook een a salle de rhétorique voorzien voor de seminaristen. Het werd tussen 1845 en 1852 een achthoekige centraalbouw met korinthische gegleufde zuilen onder een bijzonder rijkelijk uitgewerkte stucwerkzoldering

. De amfitheatervorm zorgt voor een intimistische verbondenheid van publiek met acteurs op de parterre en een goede akoestiek.
In 1845 was in de zaal het taalgenootschap Utile Dulci actief dat het Nederlands beoefende. Ook een Franstalige tegenhanger, de Société de littérature française, kortweg de Academie, was er bedrijvig. De Vlaamse ontvoogdingsstrijd zorgde af en toe voor wrijvingen, maar uiteindelijk liep toch iedereen in de pas.
Bij de start van de restauratie in 1986 door Herman Vanmeer in opdracht van erfpachthouder stad Sint-Truiden werd vooral de stabiliteit van de zaal hersteld en teruggegrepen naar de oorspronkelijke uitvoering van de "gradins" en de toneelscène. Voor het zitcomfort werd één rij verwijderd, wat het aantal zitplaatsen op 290 vastlegt, eventueel uitbreidbaar. De moderne lichtarmaturen zijn een ontwerp van Herman Blondeel. Een moderne foyer met technische ruimten werd aan de kant van het kerkveld toegevoegd.
Momenteel gebeuren in de akoestisch geschikte Academiezaal regelmatig muziekopnames en is een klassiek programma van internationaal niveau kamermuziek, kamerorkest en muziektheater uitgewerkt in het kader van de werking van cultuurcentrum de Bogaard.