Een man die omstreeks middernacht naar huis kwam, zag in een veld enkele vrouwen dansen. Eén van de vrouwen gaf de man een beker en drukte hem op het hart aan niemand te vertellen wat hij had gezien. De man was nog maar net terug thuis, of er klopte iemand aan om de beker terug te vragen. De vrouw sprak "Als je ooit aan iemand vertelt wat je hebt gezien, dan zal je veel ongeluk krijgen!"
de groeutvôder van nonk Hâry kam ’s nachs es rond 12 oere thâs; en hemkam in e veld en zag dô vrâve danse; en sô was er ien di er kende; en di kam no hem en gaf hem nen beiker en zei hem van niks te vertelle teige niemand; mo hem was mo pas thâs of ze klopten al op z’n duir en vroeg huiren beiker trug; hem gaf hem trug, en ze zei "As ge oeut on iemand vertelt wa ge hê gezien hêt, zult ge wel zien waveir ongelukke ge zult krêge"; en di heite Jeanneke; en hem heit het noeut verteld.
Opgetekend door A. Abeels, Leuven, 1965 in Sint-Truiden
Ref.
As we carnaval gon viere in Sintruin,
Loote wee de klokke van den toure luin,
As we carnaval gon viere in Sintruin,
Loepe wee ni recht, ma loepe feelinks schuin.
As we carnaval gon viere in Sintruin,
Dreinke wee e pintje en gon haand in haand,
Vör te daasten albedieën rond de Latsjaan.
Want zoe gie de carnaval in Groeët Sintruin.
Iederien du mie, och de Gemeinterood,
Effekes de tuigels los kan ginne kood,
Iel het joor ston zijlinks al in vlam en vuur,
Vuir et goed van ’t Stadsbestuur.
Carnaval da zit doe in, da vuul dzje zelf,
Telt ze mèr, die groep is och bè drei maal elf.
En de boug kan alted ni gespanne ston,
Doever loote ze un dan ins per joor ins gon.
Ref.
En vuir goed te fieëste, is doo ‘t Fiestcomiteit,
Dei kreige subsidies och op stond en tijd,
Ma ze moete luistere noo et Stadsbestuur,
Gelèk de Rood van de Commeduur,
Vesteloovet is doe toch vuir iel de stad,
Ozze carnavalsgroepe dee weite da,
En as Scheipe va Plezier roep ich och ‘Vuur!’
Carnaval da is en echte volkscultuur.
Ref.
Ref.
Want zoe gie de carnaval in Groeët Sintruin.