Bij de Brustempoort woonde een meisje dat altijd ziek was. Regelmatig kwam daar een heks iets vragen dat men niet had. Een geestelijke stelde vast dat het kind behekst was en raadde de vader aan om naar de kerk van Grivegné te gaan. Toen de man de kerk verliet, was het kind dood.
op den hoek van de Brustempoeurt was vruger e metske da altêd ziek was; en di huir âvers hadden een slachterê; en dô kam altêd een heks it vrôge dat er ni was; en dan vroeg ze da kend te zien; en da begon dan altêd te kêve; en ze ginge no ne spirit en dee zei dat het een heks was; en de vôder moes no de kerk van Grivegnei gôn, zei de spirit; mo die heks zou hem slôn en alles; en da dui ze oek; en as de man böte de kerk kam, was het kind toch doeud.
Opgetekend door A. Abeels, Leuven, 1965 in Sint-Truiden

Te Engelmanshoven heeft mijn mam de pijp gezien waar de alvermannekens uitkwamen. Die hadden in de grond kasten en tafels van aarde. En als ge moest wassen of bakken, dan moest ge maar een goeie koek gereed leggen en zeggen:
'Ik wou dat de alvermannekens kwamen bakken',
dan kwamen ze uw werk doen. '
Ik heb eens horen vertellen van een vrouw die zonder 'maagd' zat en die wenste dat de alvermannekens kwamen.
'Ik zal een teil rijstpap voor hen maken' zei ze.
Maar toen kwamen ze daar altijd en ze waren daar zo thuis dat ze in de keuken kwamen. En toen daar een nieuwe 'maagd' was, vielen ze die altijd lastig en die was kwaad. Toen zei de vrouw dat tegen een overste van de alvermannekens.
'Weet ge wat ge doet, zei die, het is een 'mottig' middel, als ze nog eens komen, dan geeft ge haar een snee brood en dan moet ze gaan zitten en kuimen of ze moet pissen en kakken.'
Met acht man kwamen ze binnen en toen deed die dat en toen ze dat zagen, riepen ze allemaal gelijk:
'Haaaa, foei, eten, bijten, schijten, zijken gelijk, haaaa, foei!'
en toen liepen ze weg, terwijl ze hun neus toehielden en ze zijn niet meer teruggekomen.
Opgetekend door F. Beckers in 1948