Heksen machteloos gemaakt a) Religieus voorwerp of middel

Heksen machteloos gemaakt a) Religieus voorwerp of middel

Bij een man kwam vaak een oud vrouwtje op bezoek, over wie men vertelde dat het een heks was. Toen de heks weer eens bij hem zat, legde de man snel heiligdom onder de deurmat. Hoewel de man al enkele keren had gezegd dat hij ging eten, wilde de heks maar niet vertrekken. Uiteindelijk zei de man "Verdomme, nu is het toch tijd dat je opstapt. Of moet ik je soms buitengooien?" Daarop antwoordde het vrouwtje "Ik zal weggaan als je dat ding onder de dorpel wegneemt. Je moet mij niet slaan, want ik zal toch niets voelen". Sinds die dag is de heks nooit meer bij die man op bezoek geweest.

dô was een â vrâ di elken dag be pa Koube ging; en ze zeide da da een heks was; en ne middag binst da ze binne was, plôtste pa Koube nen hêligendoeum onder de mat; en Marie ging ni weg; en pa Kouben hâ al een pôr kier gezegd da ze gingen ete, mo d’heks zei altêd mo "Seffes, Koube", en bleif zitte; êndelijk zei pa Koube "Nondedjus, Marie, na is het toch têd da ge weg gôt, zer, of moet ik ouch böte smête?" "Lösterd, Koube, zei d’heks dan, ik zal weggôn as ge da dô onder de zöl zult weggenoumen hebbe, wa ge dô onder gestouken hêt; en ge moet mich ni slôn, want ich zal toch niks vulu"; en z’is noeut nemie trug gegôn.

Opgetekend door A. Abeels, Leuven, 1965 in Sint-Truiden

ONTDEKKING VAN DE DAG

Sint-Gangulfuskerk

Sint-Gangulfuskerk

Het oudste en mooiste kerkje van Sint-Truiden staat in de Diesterstraat  en is een schoolvoorbeeld van romaanse bouwkunst uit de 11e eeuw. Het is de oudste kerk van de stad, gebouwd door abt Adelardus II  (1055-1082). De driebeukige romaanse basilica verving vermoedelijk een nog oudere Karolingische kerk. Van Adelardus’ bedehuis bleef de middenbeuk bewaard. Koor en apsis zijn jonger, terwijl het gotisch transept uit de 16e eeuw dateert. De zijbeuken werden in de 17e en 18e eeuw herbouwd op de oude funderingen. 

Tussen 1961 en 1964 werd de kerk gerestaureerd door architect P. Vanmechelen en onder toezicht van prof. R. Lemair waarbij ze haar vroeger uitzicht terugkreeg. In zijn huidige vorm beschrijft de plattegrond een basilicale kruiskerk met kleine, ingebouwde westtoren en een halfronde apsis. Boven de westingang staat in het timpaan een merkwaardige 13e-eeuwse Christus aan het kruis. De mooie apsis wordt langs buiten geaccentueerd door drie rondbogen en drie verdiepte vensters. Het interieur is eenvoudig en mooi. De middenbeuk heeft rondboogarcaden op vierkante pijlers uit mergel, met daarboven rondboogvormige bovenlichten. Met uitzondering van de halve koepel boven het koor wordt de rest van het gebouw afgedekt met een vlakke houten zoldering. Tot de kerkschat behoren: een reliekhouder van Sint-Gangulfus van omstreeks 1700, een (verminkte) 16e-eeuwse Annaten-Drieën en een even oud gepolychromeerd triomfkruis. Gratis toegang.