Wol hee zen fee en fee zen hei, we zen wir arout,
Ve moake plezier, da zit in os bloed
Want we vie-re, Carnaval en Sintruin.
Wol hee gon fee en fee gon hei, we zen wir op gank,
Gef nen toernei, lang leve den drank,
Want we vie-re, Carnaval en Sintruin.
Ref.
En alaaf en alaaf, en alaaf en alaaf,
En alaaf en alaaf, altèd alaaf,
Want ve vie-re, Carnaval en Sintruin.
Wol hee zen fee en fee zen hei, we zen wir arout,
Ve moake plezier, da zit in os bloed
Want we vie-re, Carnaval en Sintruin.
Blèf zoe ni ston en loot oech gon,
Kom duu bee ’t oos mie, geef mer kletsier, dzje weit wee et gie,
Want we vie-re, Carnaval en Sintruin.
Ref (3x)

In de oudheid werden in oorlog of jacht veroverde trofeeën aan een stok opgehangen. Dit motief ging een eigen leven leiden als allegorische decoratie. Kalksnijders modelleerden in het nog vochtige stucwerk voorwerpen tussen bloemenslingers aan linten opgehangen.
In het stadhuis op de Grote Markt op het 'schoon verdiep' zijn in de hoge vestibule de vier kunsten en twee speciale thema's uitgewerkt, de zeevaart en het landleven. Die laatste werken dateren waarschijnlijk uit de Hollandse periode (1815-1830) onder burgemeester J.A.N. Van den Berck. Scheepvaart en de Nederlandse vertaling van Vergilius wijzen daarop.
