De mensen geloofden dat de Spaanse Brug in Sint-Pieter door de Spanjaarden was aangelegd. Die brug bestond echter reeds lang vóór de Spaanse tijd en werd gebruikt om het vee naar de beemden van de Willebamp te drijven.
de "Spônse bruk" is, volgens het volk, de naam verleend aan een zekere brug aangelegd door de Spanjaarden daar ergens aan St.-Pieter. Een Spaanse brug is echter een houten brug of overbrugging aangelegd over de stadsgracht tegenover de "goot" en voor een opening in de stadsmuur, vede of veepoort genaamd, langs waar reeds eeuwen voor de Spaanse tijd het vee naar de beemden van de Willebamp gedreven werd.
Opgetekend door A. Abeels, Leuven, 1965 in Sint-Truiden
In de oudheid werden in oorlog of jacht veroverde trofeeën aan een stok opgehangen. Dit motief ging een eigen leven leiden als allegorische decoratie. Kalksnijders modelleerden in het nog vochtige stucwerk voorwerpen tussen bloemenslingers aan linten opgehangen.
In het stadhuis op de Grote Markt op het 'schoon verdiep' zijn in de hoge vestibule de vier kunsten en twee speciale thema's uitgewerkt, de zeevaart en het landleven. Die laatste werken dateren waarschijnlijk uit de Hollandse periode (1815-1830) onder burgemeester J.A.N. Van den Berck. Scheepvaart en de Nederlandse vertaling van Vergilius wijzen daarop.
