Holle weg Heide

De weg tussen Nieuwerkerken en Wijer ten noorden van Sint-Truiden (nu Heide) volgt een historisch traject waarvan de oorsprong zeker tot de 14de eeuw kan worden teruggevoerd: "sunt a parte superiori juxta viam publicam, tendentem a villa de Wyere versus opidum Sancti Trudonis, et per ea transit via dicta Eertwech a parte inferiori (Piot 1874, 21). Waar de weg over een hoogte van het interfluvium tussen Gete en Herk gaat, neemt hij de vorm van een holle weg aan met houtkanten van beuk, haagbeuk en eik. In de steile bermen staan enkele zware bomen (bv. beuk 320 cm diameter). Grote hakhoutstoven (390cm) van haagbeuk komen op het kruispunt van historische holle wegen (Heide en Engelbamp) voor. Daar vormde de holle weg de scheiding tussen Nieuwerkerken, tot eind 18de eeuw een Brabantse enclave in het graafschap Loon, en Melveren.

Waar de weg naar Kozen afbuigt, staat een 135426 (Hollandse linde) in de berm.

De weg is verhard en dient als verbindingsweg tussen Nieuwerkerken en Kortenbos voor lokaal verkeer.


Bron     : -
Auteurs :  Verboven, Hilde
Datum  : 2014

Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Holle weg Heide [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/135426 Geraadpleegd op 12-11-2019

 

ONTDEKKING VAN DE DAG

IJzeren kruisen


Het station van Sint-Truiden, vermoedelijk op 11 augustus 1915. Een jaar na de veldslagen in Orsmaal-Gussenhoven en Halen zakt generaal Moritz von Bissing af naar het voormalige slagveld. Hij deelt er enkele IJzeren Kruisen (de hoogste Duitse onderscheiding) uit aan moedige soldaten.

Von Bissing, zelf een voormalige cavalerieofficier, was sinds december 1914 in functie als gouverneur-generaal december 1914 in functie als gouverneur-generaal van het bezette België. In die hoedanigheid is hij de hoogste Duitse militair van het land en heeft Von Bissing een nagenoeg onbeperkte macht. Von Bissing streeft naar een volledige naoorlogse aanhechting van ons land bij het Duitse rijk, maar hij sterft nog tijdens de oorlog, op 18 april 1917. Hij is dan 73. 

De Duitsers waren trouwens gek op de grandeur van dergelijke ceremonies. Op de voorgrond staat een muziekkapel met pinhelmen, klaar om een eresaluut te spelen. Uit verslagen uit de oorlogsjaren weten we dat diezelfde muziekkapel elke week het beste van zichzelf gaf op de kiosk in Sint-Truiden.

 Bron: HBVL.be

Lees: Sint-Truiden in de Eerste Wereldoorlog. Bronnenboek, Balen: Studium Generale, 2013.