Twee pijlers bij de toegang tot het voormalige kasteeldomein Nieuwenhoven. De pijlers zijn gelegen ten zuidwesten van het 300765 aan de Hasseltsesteenweg naast een koetsierswoning uit het laatste kwart van de 19de eeuw.
Deze nieuwe toegang tot het domein Nieuwenhoven werd waarschijnlijk aangelegd rond 1878, het jaar van de opbouw van de ernaast gelegen koetsierswoning. Van hieruit vertrekt er een slingerende gekasseide laan, geflankeerd door jonge beuken, van anderhalve kilometer tot aan het kasteel (weg kadastraal geregistreerd in 1902). Dit is nog steeds de toegang tot het provinciaal domein Nieuwenhoven.
Aan weerszijde van de toegang twee zware vierkanten pijlers opgetrokken uit Maastrichtersteen (mergel) en blauwe hardsteen. De pijlers zijn geringd door gebouchardeerde blauwe hardsteen en hebben een uitgewerkte bekroning, vroeger met bol.
Naast de toegangsdreef voormalige koetsierswoning (Hasseltsesteenweg 324) gedateerd door een recente jaarsteen "Anno 1878". Vandaag is de woning sterk verbouwd, maar er zijn nog elementen aanwezig die net als de andere bijgebouwen van Nieuwenhoven een pittoresk karakter aan de woning geven door het gebruik van houtwerk tegen de gevels. Het gebouw sloot qua stijl nauw aan bij de 300765 en de 300765.
Bron: Bevat overheidsinformatie, verkregen onder de modellicentie voor gratis hergebruik Vlaanderen v1.0. URI:
Agentschap Onroerend Erfgoed 2019: Toegangspijlers domein Nieuwenhoven [online] https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/300765 Geraadpleegd op 12-11-2019
Het efficiënte romeinse weggennet, zoals de ‘kassei’ Tongeren-Tienen, verviel in de vroege middeleeuwen. Waar geen bevaarbare waterlopen waren, was men opnieuw aangewezen op lokale onverharde verbindingen met diverse alternatieven naargelang de seizoensmodder. Terwijl het Luikerland in de 18de eeuw steenwegen aanlegde voor economische ontsluiting zoals de weg Luik-Sint-Truiden(-Brussel) in 1715-1740, was de Franse bezetter rond 1800 vooral militair gemotiveerd voor snelle, rechtlijnige verbindingen. De ‘Route Napoleon’ of het deel Maastricht-Tongeren van de verbinding Keulen-Duinkerken werd in 1804-1813 afgewerkt.



Het was wachten op de Hollanders en hun Waterstaat-ingenieur De Sermoise om op 9 december 1817 de eerste steen te laten leggen aan de Sint-Truiderpoort in Tongeren door de provinciegouverneur. Het tracé dwars door de velden en weiden trok al snel handel en bewoning van de opzij liggende dorpskernen aan, getuige de jaartallen op vele gevels en de verbindingen zoals de dreef te Ordingen. De oude ‘Truierbaan’ in Rijkel verviel tot veldweg. Een tolbarreel aan het kruispunt met de Houtstraat Brustem deed dienst tot in 1867 deze gebruikersbijdrage werd opgeheven.
De weg naar Tongeren startte aan de oude Brustempoort. De beginkilometers waren gekend voor het omtuinde Casino (1862), het huis Moreau (1872), de arbeidershuisjes en het koetsenatelier Vanslype op de Pinberg en later voor de Veiling Haspengouw (1939-2017) en toegangen tot de Industriezone Schurhoven.
Na deze steenweg voltooide men vanuit de stad Sint-Truiden de kasseiwegen naar Hasselt (1838), Diest (1844) en Namen (1855).
In augustus 1914 kon de Duitse ruiterij haar opmars van Tongeren naar Sint-Truiden (en Orsmaal) ongestoord uitvoeren. Ze staken huizen in brand op de Pinberg, maar ter compensatie kwamen er nog voor het oorlogseinde enkele ‘Pruisenhuisjes’ of modelwoningen langs de Tongersesteenweg.